چکیده مقاله
یکی از دغدغه های مهم در هر نهاد اجتماعی نحوه ورود و خروج اعضاء آن و علت های جذب یا دفع افراد به آن نهاد می باشد به ویژه اگر کارکرد اصلی آن سیستم وابسته به کیفیت نیروی انسانی و کارآمدی و توانمندی ایشان بوده باشد در این تحقیق برآنیم علل انصراف از تحصیل و جدایی طلاب سطح یک حوزه علمیه اصفهان در چند ساله اخیر را به روش کیفی تحلیل مضمون یا تحلیل تماتیک سه مرحله ای استخراج مضامین پایه ای ، سازمان دهنده و فراگیر، از طریق اجرای مصاحبه ی عمیق نیمه ساختار یافته با اساتید، مشاوران، مدیران و طلاب منصرف، مورد مداقه قرار داده و با دسته بندی و تبیین این علل و استخراج ریشه های اصلی این آسیب سازمانی مهم، از اصلی ترین دلایل ریزش طلاب در شش ساله اول حضور در نظام آموزشی حوزه ها میتوان در بخش عوامل فردی به بیهدفی و بحران هویت به خاطر عدم شناخت قبلی از حوزه ها، بیانگیزگی و دلزدگی از ادامه تحصیل عدم آمادگی برای تحمل شرایط زندگی طلبگی، کم صبری و تعجیل در طی مسیر طلبگی، ورود زود هنگام به ورطه عرفان و سلوک معنوی و در بخش عوامل خانوادگی به مخالفت یا عدم حمایت والدین، عدم همراهی همسر، فشار و انزوا از فامیل و آشنایان و عدم ارتباط سازنده حوزه و خانواده طلاب برای معضلات ایشان، اشاره نمود کاربرد تیپ شناسی عوامل جدایی و ریزش طلاب می تواند مدیران حوزه علمیه را برای اتخاذ تصمیماتی جهت جلوگیری از هدررفت سرمایه مهمی به نام سرمایه انسانی در این نهاد راهبردی و مولد علم جامعه اسلامی راهنما و یاری رسان باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ناگویی زاده، محمد و فرودستان دستجردی، محسن،1400،تیپ شناسی عوامل فردی و خانوادگی انصراف طلاب از تحصیل در حوزه های علمیه و طبقه بندی آنها (نمونه موردی طلاب پایه های ۱ تا ۶ حوزه علمیه استان اصفهان)،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی31 تیر 1400