اثربخشی بازی درمانی گروهی کودک محور بر کاهش رفتارهای تکانش گری کودکان کم توان ذهنی

چکیده مقاله

این پژوهش به منظور تعیین اثربخشی بازی درمانی گروهی کودک محور بر کاهش رفتارهای تکانش گری کودکان کم توان ذهنی خفیف انجام گرفته است روش پژوهش از نوع آزمایشی، با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل انجام شد جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی مبتلا به کم توانی ذهنی خفیف شهر تهران بود که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و براساس نمره پرسشنامه اندازه گیری تکانشگری کندال و ویلکاکس ۱۹۷۹ در پیش آزمون، ۳۰ نفر که دارای ملاک های ورود و خروج بودند، به عنوان نمونه انتخاب شدند این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند سپس گروه آزمایش، ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای بازی درمانی گروهی کودک محور را دریافت نمود و گروه کنترل در لیست انتظار و در معرض برنامه آزاد قرار گرفتند همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس و برای تسریع در نتایج حاصله از نرم افزار استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که بازی درمانی گروهی کودک محور بر کاهش رفتارهای تکانش گری کودکان کم توان ذهنی خفیف معنادار است بنابراین بازی درمانی گروهی کودک محور بر کاهش رفتارهای تکانش گری کودکان کم توان ذهنی خفیف تاثیر دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه سادات عود سمین

کارشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه فرهنگیان پردیس نسیبه تهران

معصومه روستایی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران

�ود سمین، فاطمه سادات و روستایی، معصومه،1400،اثربخشی بازی درمانی گروهی کودک محور بر کاهش رفتارهای تکانش گری کودکان کم توان ذهنی،دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1400