اثربخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر تحمل پریشانی، سبک های مقابله ای با استرس و حل مسئله اجتماعی پرستاران شاغل در بخش کرونا بیمارستان آیت اله بروجردی

چکیده مقاله

هدف از انجام این پژوهش اثربخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر تحمل پریشانی، سبک های مقابله ای با استرس و حل مسئله اجتماعی پرستاران شاغل در بخش کرونا بیمارستان آیت اله بروجردی شهرستان بروجرد بود پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از لحاظ شیوه اجرا و گردآوری داده ها یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه پرستاران بخش کرونا بیمارستان آیت اله بروجردی در شهر بروجرد به تعداد ۸۰ نفر بود روش نمونه گیری در این پژوهش به شیوه در دسترس بود به این صورت که تعداد ۳۰ نفر از پرستاران به تصادف انتخاب و سپس ۱۵ پرستار در گروه آزمایش و ۱۵ پرستار در گروه کنترل قرار گرفتند جهت گردآوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامه های تحمل پریشانی سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵، سبک های مقابله ای با استرس لازاروس و فولکمن، ۱۹۸۸، حل مسئله اجتماعی دزوریلا و همکاران، ۲۰۰۲ استفاده شد در این پژوهش آموزش مبتنی بر طرحواره با استفاده از پروتکل استاندارد طرحوارهدرمانی یانگ، کلاسکو و ویشار، ۲۰۰۳ انجام شد نتایج حاصل از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری نشانداد که آموزش مبتنی بر طرحواره بر تحمل پریشانی پرستاران شاغل در بخش کرونا به میزان ۰/۳۸ تاثیر دارد p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عاطفه سعیدزاده

کارشناس ارشد روانشناسی

امین رفیعی پور

استادیار پایه ۲۳

�عیدزاده، عاطفه و رفیعی پور، امین،1402،اثربخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر تحمل پریشانی، سبک های مقابله ای با استرس و حل مسئله اجتماعی پرستاران شاغل در بخش کرونا بیمارستان آیت اله بروجردی،هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 مرداد 1402