بررسی رابطه ی خشم رانندگی، خودنظم جویی هیجانی و توانایی بازداری با رفتارهای پرخطر رانندگی

چکیده مقاله

در سالهای اخیر روانشناسی بیشتر درگیر مطالعه ی رفتار پرخطر و ایمنی رانندگی شده است با تکیهبر اینکه چگونه عوامل شخصیتی و هیجانی بر رفتار رانندگی و درگیری تصادف تاثیر می گذارد هدفاز پژوهش حاضر بررسی رابطه ی خشم رانندگی، خودنظم جویی هیجانی و توانایی بازداری بارفتارهای پرخطر رانندگی می باشد مطالعه ی حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه ی آماریپژوهش حاضررانندگان متقاضی ورود به تاکسی رانی در طی یک ماه در سال 1392 بودند که تعداد117 راننده 112 مرد و 12 زن با میانگین سنی 37 سال به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انتخابشدند پرسشنامه خشم رانندگی، دشواری نظم بخشی هیجانی گراتز و روئمر،رفتار رانندگی منچستر وتکلیف کامپیوتری برو/ نرو اجرا شد برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی و تحلیل رگرسیونهمزمان استفاده شد نتایج همبستگی نشان داد که بین خشم رانندگی و خودنظم جویی هیجانی بارفتارهای پرخطر رانندگی رابطه مثبت وجود دارد همچنین توانایی بازداری تنها با لغزش های رانندگیرابطه معنادار داشت بحث: به طور کلی نتایج مطالعه ی حاضر بر اهمیت نقش ویژگی های شخصیتی ازجمله خشم رانندگی، توانایی خودنظم جویی هیجانی و همچنین توانایی بازداری بر بروز رفتارهایپرخطر رانندگی صحه می گذارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سوسن سئوف حدادی ثانی

کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

زهرا طبیبی

دکترای روانشناسی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

جواد صالحی قدردی

فوق دکترای روانشناسی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

�ئوف حدادی ثانی، سوسن و طبیبی، زهرا و صالحی قدردی، جواد،1394،بررسی رابطه ی خشم رانندگی، خودنظم جویی هیجانی و توانایی بازداری با رفتارهای پرخطر رانندگی،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران