موانع ساختاری و فرایندی فعالیت احزاب و نهادهای سیاسی در ایران و تاثیر آن بر ثبات سیاسی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع ساختاری و فرآیندی فعالیت احزاب و نهادهای سیاسی در ایران و بررسی تاثیر آن بر ثبات سیاسی انجام شده است این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان دانشگاهی و فعالان سیاسی به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انجام شد داده ها با روش تحلیل مضمون بر اساس رویکرد براون و کلارک ۲۰۰۶ و با بهره گیری از نرم افزار MAXQDA در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید یافته ها نشان داد موانع ساختاری حقوقی با ۴۲ درصد فراوانی کدها، مهم ترین دسته موانع هستند که شامل قوانین محدودکننده ثبت و فعالیت، نظارت و انحلال سلیقه ای، و ساختار سلسله مراتبی قدرت می شوند موانع فرآیندی رویه ای با ۳۱ درصد کدها در برگیرنده شفافیت صفر مالی، فرآیندهای غیررسمی انسداد تصمیم گیری، و ضعف مکانیسم های حل اختلاف درون حزبی است تحلیل هم روندی در MAXQDA دو مسیر علی قوی را آشکار ساخت: مسیر اول با ضریب ۰ ۸۷، ترکیب «قوانین محدودکننده ثبت حزب» و «نظارت سلیقه ای» را به «بی ثباتی نهادی» مرتبط می کند و مسیر دوم با ضریب ۰ ۸۱، «فرآیندهای غیررسمی انسداد» و «وابستگی مالی به نهادهای موازی» را به «شکاف مشروعیت و کاهش مشارکت» پیوند می دهد در نهایت، این دو مسیر به طور مکمل به تضعیف ثبات سیاسی و ناتوانی سیستم در حل تعارضات از طریق نهادهای رسمی حزبی می انجامند احزاب در نتیجه این موانع، نه نهادی پایدار و قابل اتکا هستند و نه از مشروعیت کافی برای جلب مشارکت عمومی برخوردارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

متین حقیقت زاده

کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی تهران

�قیقت زاده، متین،1405،موانع ساختاری و فرایندی فعالیت احزاب و نهادهای سیاسی در ایران و تاثیر آن بر ثبات سیاسی،هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان