اثربخشی خودارزیابی در یادگیری مبتنی بر عملکرد

چکیده مقاله

یادگیری مبتنی بر عملکرد به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، بر توانمندی عملی و کاربردی دانش آموزان در موقعیت های واقعی تاکید دارد در این چارچوب، خودارزیابی به عنوان ابزاری کلیدی برای افزایش خودآگاهی، مسئولیت پذیری و بهبود عملکرد یادگیرندگان مطرح می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی خودارزیابی در فرآیند یادگیری مبتنی بر عملکرد انجام شده است در سال های اخیر، یادگیری مبتنی بر عملکرد به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام های آموزشی مطرح شده که بر توسعه مهارت های کاربردی، حل مسئله، و یادگیری در بسترهای واقعی تمرکز دارد در این میان، خودارزیابی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی یادگیری فعال و خودتنظیم، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت فرآیند یادگیری ایفا می کند مقاله حاضر با رویکردی مروری، به بررسی نقش و اثربخشی خودارزیابی در یادگیری مبتنی بر عملکرد می پردازد و با تحلیل مطالعات پیشین، ابعاد مختلف این ارتباط را مورد واکاوی قرار می دهد یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که خودارزیابی می تواند به عنوان ابزاری برای تقویت خودآگاهی، مسئولیت پذیری، و انگیزش در یادگیرندگان عمل کند این روش به یادگیرنده کمک می کند تا با شناخت دقیق تر از عملکرد خود، به اصلاح رفتارهای یادگیری پرداخته و مشارکت فعال تری در فرآیند آموزش داشته باشد همچنین، در محیط های آموزشی مبتنی بر عملکرد، خودارزیابی به بهبود تصمیم گیری، بازخورد درونی و ارتقای مهارت های فراشناختی منجر می شود در پایان، مقاله پیشنهادهایی برای به کارگیری موثرتر خودارزیابی در طراحی آموزشی ارائه می دهد و بر ضرورت آموزش مهارت های خودارزیابی در بسترهای یادگیری عملکردی تاکید می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عفاف داغری

دانش آموخته ی کارشناسی ارشد دینی عربی ، دانشگاه دولتی محقق اردبیلی

حمیده شطی نژاد

دانش آموخته ی کارشناسی علوم تربیتی ، دانشگاه پیام نور

حسن مردانه

آموزگار شهرستان مرودشت

�اغری، عفاف و شطی نژاد، حمیده و مردانه، حسن،1403،اثربخشی خودارزیابی در یادگیری مبتنی بر عملکرد،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه