چکیده مقاله
تمرینات تناوبی با شدت بالا HIIT در دو دهه ی اخیر به عنوان یکی از کارآمدترین روش های تمرینی برای بهبود آمادگی قلبی عروقی مطرح شده است این نوع تمرین شامل تناوب هایی از فعالیت شدید ۸۰ تا ۹۵ درصد ضربان قلب بیشینه یا بالاتر از آستانه لاکتات همراه با دوره های استراحت یا فعالیت کم شدت است پژوهش های تجربی و متاآنالیزها نشان داده اند که HIIT در مقایسه با تمرینات مداوم با شدت متوسط MICT ، در مدت زمان کوتاه تر، بهبودهای قابل توجهی در شاخص هایی نظیر VO₂max، عملکرد اندوتلیال، فشار خون، حجم ضربه ای قلب و شاخص های متابولیکی ایجاد می کند Weston et al , ۲۰۱۴; Milanović et al , ۲۰۱۵ هدف این مقاله بررسی جامع مکانیسم های فیزیولوژیکی، شواهد تجربی و پیامدهای کاربردی HIIT بر آمادگی قلبی عروقی است
کلیدواژهها
نویسندگان
سید جلال عرفانیان
استاد راهنما ومشاور انجمن علمی دانشجویی ورزش آقایان دانشگاه علمی کاربردی غرب استان تهران خانه کارگر واحد اسلامشهر دانشگاه علمی کاربردی ایران تهران
هادی احمدی
دانشجوی مقطع کارشناسی وعضو انجمن علمی دانشجویی ورزشی دانشگاه علمی کاربردی خانه کارگر واحد اسلامشهر
علی رمضانی
دانشجوی مقطع کارشناسی وعضو انجمن علمی دانشجویی ورزشی دانشگاه علمی کاربردی خانه کارگر واحد اسلامشهر
شیوه ارجاع
�رفانیان، سید جلال و احمدی، هادی و رمضانی، علی،1405،تاثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر شاخص های آمادگی قلبی عروقی،هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی3 مرداد 1405 · همدان