چکیده مقاله
سال های نوجوانی مرحله مهم و برجسته رشد و تکامل اجتماعی و روانی فرد به شمار می رود تربیت اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان در این مقطع حساس نیازمند آموزش مهارت های اجتماعی صحیح می باشد عدم آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی منجر به بروز پرخاشگری و خشونت در ابعاد مختلف آن بویژه پرخاشگری کلامی در قالب الفاظ رکیک، ناسزا، فحاشی، توهین و تمسخر می شود که در بین دانش اموزان نوجوانان بیشتر قابل مشاهده است هدف اصلی این پژوهش تبیین اجتماعی چرایی استفاده از الفاظ رکیک و ناشایست در بین دانش آموزان بود روش تحقیق کیفی، کاربردی و براساس زمان مقسطعی بود شیوه گردآوری داده ها کتابخانه ای و اسنادی و شیوه تجزیه و تحلیل تفسیری بود یافته های پژوهش حاکی از آن بود مهم ترین علل میزان استفاده از الفاظ رکیک و ناسزا، فحاشی و توهین از سوی دانش آموزان شامل عدم مهارت ارتباطی، گروه های دوستان، ماهواره شبکه های اجتماعی مجازی، کشمکش های خانوادگی و ویژگی های شخصیتی ناهنجار در میان دانش آموزان بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هرابی، چنور و ملکی، پرویز و مهدیخانی، زهرا،1400،تبیین اجتماعی چرایی استفاده از الفاظ رکیک و ناشایست در بین دانش آموزان،چهارمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1400 · تهران