چکیده مقاله
نهاد آموزش و پرورش به عنوان یکی از نهادهای زیربنایی جامعه می تواند در این خصوص نقش مهم و ارزنده ای را ایفا نماید کشورهای توسعه یافته مدت ها است در این ارتباط اقدام موثر داشته اند و به دنبال تحقیقات گسترده ی آموزش مهارتهای زندگی به صورت رسمی و مدون در برنامه ریزی آموزشی آنان گنجانیده شده است در کشور ایران نیز در سال های اخیر آموزش مهارت های زندگی در برخی مدارس به صورت مقدماتی ضعیف از نظر محتوی به اجرا درآمده است محیطی که در آن دانش آموزان به کسب علم و آموزش مشغولند همچون تمام محیط های دیگر که بر رفتار فرد موثر است ، رفتار و سلامت روان آن ها را تحت تاثیر قرار می دهدآموزش مهارتهای زندگی به عنوان عاملی مهم در رشد و ارتقای عوامل سازگاری اجتماعی و بهداشت و سلامت روانی و امنیت اجتماعی مطرح است برنامه آموزشی مهارت زندگی باعث بهبود سلامت روان دانش اموزان شود و علایم جسمانی ، اضطراب، نقص در کنش اجتماعی و افسردگی آنان را کاهش داد بنابراین برنامه ریزی برای ارائه آموزش مهارت زندگی در دانش اموزان اهمیت ویژهای دارد مجموعه مهارتهای زندگی هم اهداف پیشگیرانه دارد و هم کنترل و مدیریت مشکلات و همانند سبک رویکرد آموزشی در دانش اموزان مناسب است ما در این پژوهش به بررسی مروری نقش آموزش مهارت های زندگی بر احساس امنیت اجتماعی و سلامت روان دانش اموزان پرداخته ایم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی پور، کبری و علی پور، صغری،1402،بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی بر احساس امنیت اجتماعی و سلامت روان دانش اموزان،هشتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش15 بهمن 1402 · تهران