چکیده مقاله
حقوق بین الملل تحولات، تمامیت سرزمینی و مناطق جدایی های ایران با جنگ ها و معاهدات از دوران مادها تا پایان قاجار موضوع حیاتی و تاثیرگذار مهم کنونی است در دوره های باستانی مادها، هخامنشیان، ساسانیان و میانی، مرزهای جغرافیایی و حقوق ملی و بین الملل حداقل و بیش وجود داشت اما از دست رفتن سرزمین ها عمدتا بر اثر جنگ ها و شکست های نظامی اسکندر، مغول و عرب با تعیین سرحدات موقت شد نقطه عطف این کسورات خاک، عصر قاجار بود که ظهور قدرت های استعماری روسیه تزاری و بریتانیا و حاکمیت متصرفان، جدایی ها و تجزیه سرزمینی از مسیر معاهدات رسمی مرزی و تحت شرایط اجبار نظامی و نفوذ سیاسی با معاهدات یا عهدنامه گلستان، ترکمنچای، آخال و پاریس ، حکمیت گلداسمیت، قفقاز و هرات متاسفانه رسمیت یافتند این معاهدات گرچه از نظر حقوقی در چارچوب نظام قرن نوزدهم الزام آور تلقی شدند اما بیانگر ضعف دولت مرکزی و تحمیل ژئوپلیتیک قدرت های زمانه که شوربختانه منجر به فاصله ملتی مشترک، همسایه ها و شکل گیری مرزهای امروزی ایران بسیار کهن متمدن گردیدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گروسی، میلاد،1404،حقوق بین الملل مناطق جدا شده از ایران بدلیل جنگ و معاهده از دوران مادها تا قاجار،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان