چکیده مقاله
قانون اساسی به مثابه عالی ترین سند حقوقی هر نظام سیاسی، بنیان تنظیم اقتدار عمومی و تضمین حقوق و آزادی های فردی را فراهم می سازد با این وجود، تحقق موثر این حقوق صرفا به پیش بینی آن ها در متن قانون اساسی محدود نمی شود، بلکه تا حد زیادی به شیوه تفسیر مفاد آن وابسته است روش های گوناگون تفسیر قانون اساسی، از جمله تفسیر لفظی، تاریخی، غایی و پویا، می توانند آثار متفاوت و گاه متعارضی بر شناسایی، توسعه یا تحدید حقوق و آزادی های فردی بر جای گذارند این مقاله با اتخاذ رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی مهم ترین روش های تفسیر قانون اساسی و تحلیل نقش آن ها در تضمین حقوق و آزادی های فردی می پردازد نتایج پژوهش حاکی از آن است که روش های تفسیری انعطاف پذیر، به ویژه تفسیر غایی و پویا، به دلیل توجه به اهداف قانون اساسی و مقتضیات تحولات اجتماعی، ظرفیت بیشتری برای حمایت موثر از حقوق بنیادین افراد دارا هستند در مقابل، اتکای صرف بر تفسیر لفظی یا تاریخی ممکن است به ارائه تفسیری ایستا و محدودکننده از حقوق و آزادی های فردی منجر شود در پایان، مقاله بر این امر تاکید دارد که انتخاب آگاهانه و متوازن روش تفسیر قانون اساسی، نقش تعیین کننده ای در ایجاد تعادل میان اعمال اقتدار عمومی و صیانت از حقوق و آزادی های فردی در نظام های حقوق عمومی ایفا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باس زاده، عباس،1404،روش های تفسیر قانون اساسی و نقش آن در تضمین حقوق و آزادی های فردی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان