ضمانت اجرای حقوقی نقض حریم خصوصی در سیستم های تشخیص چهره

چکیده مقاله

گسترش فناوری تشخیص چهره، مرزهای سنتی حریم خصوصی را دگرگون کرده و حقوق بنیادین را در مواجهه با نظارت گسترده و جمع آوری داده های بیومتریک بدون رضایت، با چالش های بی سابقه ای روبرو ساخته است این مقاله با روش تحلیلی تطبیقی به واکاوی ضمانت های اجرایی حقوقی در قبال نقض حریم خصوصی توسط این سیستم ها می پردازد یافته ها نشان می دهد که چارچوب های قانونی موجود، از اسناد بین المللی تا قوانین داخلی کشورهایی مانند ایران، به دلیل کلی بودن، فقدان نهاد ناظر مستقل و نادیده گرفتن ریسک ذاتی تبعیض در الگوریتم ها، در مهار سوءاستفاده ها ناکارآمد هستند بررسی مصادیق عینی نیز موید شکاف عمیق میان وقوع نقض و دسترسی موثر به عدالت، به دلیل موانعی چون مشکل اثبات و سنگینی هزینه های دادرسی است در نتیجه، این پژوهش الگویی جامع پیشنهاد می دهد که بر سه رکن تناسب تحت نظارت پیش از استقرار، شفافیت اجباری و حق دسترسی شهروندان و سازوکارهای دادرسی اصلاح شده از جمله معکوس کردن بار اثبات استوار است بدون تحقق این ضمانت های اجرایی طراحی شده، فناوری تشخیص چهره تهدیدی جدی برای کرامت انسانی و بنیان های حکومت قانون باقی خواهد ماند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خاطره نظری

کارشناسی ارشد، حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند

نظری، خاطره،1404،ضمانت اجرای حقوقی نقض حریم خصوصی در سیستم های تشخیص چهره،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان