چکیده مقاله
ایجاب و قبول، دو مفهوم بنیادینی هستند که نشانگر ابراز قصد و اراده طرفین در انشای هر قرارداد است در نوشتار حاضر با تمسک به روش مطالعه توصیفی تحلیلی به بررسی تطبیقی مبسوط مفهوم ایجاب و قبول و آثار آنها، در مقررات کنوانسیون بیع بین المللی ۱۹۸۰ ، حقوق فرانسه و انگلیس پرداخته شده و مراتب ذیل حاصل کنکاش ماست: ۱ از منظر کنوانسیون، حقوق فرانسه و انگلیس، «ایجاب» با دعوت به مذاکره تفاوت دارد، چراکه رکن اساسی ایجاب، «ابراز قصد التزام در فرض قبول مخاطب» است؛ ۲ ایجاب عام در حقوق فرانسه به طور مطلق معتبر می باشد و در حقوق انگلیس نیز، شرط اعتبار ایجاب نیست، ولی در کنوانسیون، اصل بر عدم اعتبار ایجاب عام است مگر اینکه ایجاب کننده خلاف آن را اعلام کند؛ ۳ از نظر کنوانسیون و حقوق فرانسه، اصل بر قابل رجوع بودن ایجاب است مگر اینکه تحت شرایطی قابل رجوع نباشد؛ ولی در حقوق انگلیس، ایجاب تا قبل از قبول، به طور مطلق قابل رجوع است مگر اینکه مخاطب در برابر التزام ایجاب کننده، تعهدی بپذیرد؛ ۴ قبول با شروط و قیود اضافی مغایر با ایجاب، از نظر کنوانسیون و حقوق انگلیس، رد ایجاب و «ایجاب متقابل» محسوب است ولی در حقوق فرانسه، ضرورتا رد ایجاب نبوده و اعتبار آن را زایل نمی کند و به ایجاب کننده حق استرداد یا پذیرش ایجاب جدید می دهد؛ ۵ در کنوانسیون و حقوق انگلیس، نفوذ قبول تابع «نظریه وصول» می باشد ولی در حقوق فرانسه، تابع «نظریه اعلان یا صدور» است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیاری تبریزی، بهاالدین،1404،مفهوم، شرایط اعتبار و آثار ایجاب و قبول در آئینه مقررات کنوانسیون بیع بین المللی (۱۹۸۰)، حقوق فرانسه و انگلیس،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان