نقش «ادله علمی جدید» در بازنگری محکومیت

چکیده مقاله

پیشرفت های علمی و فناورانه، به ویژه در حوزه پزشکی قانونی و ادله آزمایشگاهی، ظرفیت چشمگیری برای کشف حقیقت و اصلاح خطاهای قضایی فراهم کرده اند، اما جایگاه «ادله علمی جدید» در بازنگری محکومیت های قطعی کیفری همچنان با ابهام های نظری و تقنینی روبه روست این پژوهش با تمرکز بر این مسئله که نظام حقوقی ایران تا چه حد توانسته نقش این ادله را در چارچوب ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری سامان دهد و مقایسه آن با ماده ۸۴ اساسنامه رم، به بررسی جایگاه، شرایط و آثار ادله علمی جدید در بازنگری محکومیت ها می پردازد هدف اصلی، تبیین مفهومی و تحلیل تطبیقی مقررات با تاکید بر کارکرد ادله علمی در اصلاح محکومیت های ناعادلانه است تحقیق با روش توصیفی–تحلیلی و رویکرد تطبیقی انجام شده و داده ها از منابع کتابخانه ای و اسناد حقوقی گردآوری شده اند نتایج نشان می دهد که مقررات ایران در مقایسه با الگوی بین المللی از شفافیت و جامعیت کافی در شناسایی و ارزیابی ادله علمی جدید برخوردار نیست و این کاستی می تواند اثربخشی اعاده دادرسی در جبران خطاهای قضایی را کاهش دهد ازاین رو، کارآمدسازی اعاده دادرسی مستلزم شناسایی مستقل، ضابطه مند و علمی ادله جدید و ارزیابی آنها بر پایه معیارهای سنجش پذیر و رویکردی حقیقت محور است تا امکان اصلاح موثر محکومیت های متاثر از خطاهای علمی فراهم شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرجان محرم

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

زینب باقری نژاد

استادیار گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

محرم، مرجان و باقری نژاد، زینب،1404،نقش «ادله علمی جدید» در بازنگری محکومیت،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان