چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تبیین نقش پلیس زن در پیشگیری از جرائم در سیاست جنایی ایران و ارائه الگوی راهبردی برای بهینه سازی این نقش انجام شد روش پژوهش، کیفی و از نوع تحلیل مضمون با رویکرد سنتزپژوهی نظام مند بود داده ها از طریق بررسی ۴۸ منبع معتبر ۳۷ داخلی و ۱۱ خارجی جمع آوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و گزینشی و با کمک نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰ تحلیل شدند یافته ها نشان داد که نقش پلیس زن در ایران نقشی چندوجهی، تحول آفرین و راهبردی است که در سه عرصه اصلی عمل می کند: عرصه فرهنگی اجتماعی به عنوان مشاور، مددکار و مربی پیشگیری ، عرصه انتظامی وضعی در قالب بازدارنده هوشمند و کنترل کننده محیطی و عرصه قضایی حمایتی به عنوان ضابط دادگستری و حامی بزه دیدگان این نقش با بهره گیری از مزیت همجنسیتی و مهارت های ارتباطی، امکان مداخله در عمیق ترین لایه های اجتماعی را فراهم می سازد با این حال، موانعی جدی از جمله چالش های ساختاری مانند نبود مسیر شغلی شفاف ، فرهنگی نگرش های دوگانه ، آموزشی کمبود آموزش های تخصصی و قانونی ابهام در حدود اختیارات بر سر راه ایفای موثر این نقش وجود دارد در پایان، بر پایه تحلیل SWOT، الگوی راهبردی یکپارچه ای ارائه شد که بر اساس تلفیق چهار راهبرد تهاجمی، احیایی، انطباقی و تدافعی، مسیر توانمندسازی پلیس زن و تبدیل آن به بازوی پیشگیرانه موثر در نظام عدالت کیفری ایران را ترسیم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
امیر باقرزادگان
استادیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور تهران، ایران
اعظم پوراولامجی*
دانشجوی ارشد حقوق کیفری دانشگاه بین المللی علامه عسکری
شیوه ارجاع
�اقرزادگان، امیر و پوراولامجی*، اعظم،1404،نقش پلیس زن در پیشگیری از جرائم در سیاست جنایی ایران با رویکرد سنتزپژوهی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان