چکیده مقاله
گسترش تجارت بین المللی و افزایش نقش داوری به عنوان شیوه غالب حل وفصل اختلافات تجاری، ضرورت تامین حمایت های فوری و موثر از منافع تجار را بیش از پیش آشکار ساخته است در بسیاری از اختلافات، فاصله زمانی میان بروز اختلاف و تشکیل هیئت داوری اصلی منجر به ورود ضررهای غیرقابل جبران شده است؛ امری که کارآمدی داوری را با چالش مواجه ساخته است در پاسخ به این خلا حمایتی، نهاد داوری اضطراری در نظام های داوری پیشرفته شکل گرفته است با این حال، در حقوق ایران، این نهاد به صراحت مورد پیش بینی قانونی قرار نگرفته و وضعیت پذیرش آن با ابهام نظری و عملی مواجه است هدف این پژوهش، تبیین نقش داوری اضطراری در حمایت موقت از منافع تجار در قراردادهای بین المللی و بررسی امکان سنجی پذیرش آن در نظام حقوقی ایران است در این راستا، تلاش شده است ضمن تحلیل مبانی نظری و کارکردی داوری اضطراری، ظرفیت ها و موانع حقوق داخلی ایران در پذیرش این نهاد شناسایی و ارزیابی شود روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است که با بهره گیری از منابع دکترین حقوقی فارسی و لاتین، اسناد بین المللی داوری و تحلیل مقررات قانون داوری تجاری بین المللی ایران مصوب ۱۳۷۶ انجام شده است داده ها با رویکرد تحلیلی و تطبیقی بررسی شده اند یافته های پژوهش بیانگر این است که داوری اضطراری نقش موثری در حفظ منافع مالی، قراردادی و تجاری طرفین، جلوگیری از ورود خسارات غیرقابل جبران و تضمین اثربخشی رای داوری نهایی دارد همچنین، هرچند حقوق ایران نسبت به داوری اضطراری ساکت است، اما با اتکا به اصول بنیادین حقوقی نظیر حاکمیت اراده، اصل لاضرر، نهاد دستور موقت و ظرفیت تفسیری ماده ۱۷ قانون داوری تجاری بین المللی، پذیرش این نهاد از حیث نظری و اصولی امکان پذیر است چالش های موجود بیشتر ماهیت تفسیری و رویه ای داشته و مانع بنیادی تقنینی محسوب نمی شوند نوآوری این پژوهش در ارائه تحلیلی منسجم و بومی از داوری اضطراری در پرتو مبانی حقوق ایران، تمرکز خاص بر حمایت موقت از منافع تجار و عبور از رویکرد صرفا تطبیقی به سوی امکان سنجی عملی و اصولی پذیرش این نهاد در نظام حقوقی ایران است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
متور، زهرا،1404،واکاوی نقش داوری اضطراری در حمایت موقت از منافع تجار در قراردادهای بین المللی امکان سنجی پذیرش آن در حقوق ایران،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان