چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش کلیدی معلمان و فرهنگیان در توسعه و بهبود نظام آموزشی ایران می پردازد و با رویکرد مرور ادبیات و تحلیل موردی، سه سطح کلیدی را بررسی می کند: ۱ سطح فردی،ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری از طریق توسعه حرفه ای مستمر، بازخورد پژوهشی و استفاده از فناوری های آموزشی؛ ۲ سطح مدرسه،تقویت فرهنگ مدرسه، هویت آموزشی و مشارکت با خانواده و جامعه محلی؛ و ۳ سطح سیستمی،همگرایی بین سیاست گذاری آموزشی، منابع انسانی و ساختارهای پشتیبان یادگیری برای ایران، تمرکز به طور ویژه بر نمونه های موردی مانند اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، برنامه های شبکه های یادگیری معلمان و مشارکت فرهنگیان در طراحی محتواهای بومی و آموزشی است یافته ها نشان می دهد که توسعه حرفه ای معلمان، ایجاد فرهنگ یادگیری سازمانی در مدرسه و تقویت مشارکت فرهنگی اجتماعی می تواند به بهبود کیفیت تدریس، عدالت آموزشی و یادگیری مادام العمر در ایران منجر شود همچنین، چالش هایی چون محدودیت های بودجه ای، فرسایش نیروی انسانی و نابرابری های دسترسی به منابع آموزشی مطرح می شوند که با سیاست گذاری هدفمند و همکاری میان سیاست گذاران، مدیران، معلمان و فرهنگیان قابل مدیریت اند این مقاله با استناد به منابع بین المللی معتبر مانند Hattie, ۲۰۰۹؛ Darling Hammond, ۲۰۱؛ OECD, ۲۰۱۹؛ UNESCO, ۲۰۲۱ و منابع ایرانی وزارت آموزش و پرورش ایران، SPBRA، پژوهشگاه مطالعات آموزش و توسعه ، چارچوبی جامع برای سیاست گذاری و اقدام در ایران ارائه می دهد راهبردهای عملی پیشنهادی شامل توسعه حرفه ای منظم، ایجاد شبکه های یادگیری معلمان، پشتیبانی از فرهنگیان، استفاده از داده های یادگیری برای تصمیم گیری و ارتقای مشارکت با خانواده ها و جامعه است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
چشمگان زاده، سارا و زارعپور، مریم و بندگانی، زهرا،1404،مروری بر نقش معلمان و فرهنگیان در توسعه و بهبود نظام آموزشی کشور،چهارمین کنفرانس ملی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران،گله دار
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران24 خرداد 1404 · گله دار