تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر کنترل عواطف درنوجوانان پسر مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

چکیده مقاله

دوران نوجوانی یکی از دوره های تحولی مهم است مشکل در تنظیم هیجان و نیز وجود نشانه های عدم کنترل عواطف می تواند منجر به اختلال اضطراب فراگیر شود پژوهش حاضر با هدف تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر کنترل عواطف در نوجوانان پسر مبتلا به اختلال اضطراب انجام شد روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود با طرح پیش آزمو ن پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان پسر شهرتهران که تعداد آنها برابربا ۲۵۰۰ نفر بودند، که تعداد ۳۰ نفر به دو گروه مداخله و کنترل تشکیل شده هرکدام ۱۵ نفر به روش تصادفی خوشه ای به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند ابزارهای استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه های مقیاس کنترل عواطف Ecs ، مقیاس اضطراب فراگیرو پروتکل آموزش تنظیم هیجان گراس بوده است داده هابوسیله تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل گردید نتایج نشان داد که نمرا ت متغیرهای خشم، خلق افسرده، اضطراب، عاطفه مثبت دچار تغییر معنی دار شده است بدین صورت که بر اثر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان میانگین مولفه های خشم، خلق افسرده، اضطراب در گروه آزمایش دچار کاهش معنی دار شده است در نتیجه به نظر می رسد به کارگیری آموزش تنظیم هیجان بر کنترلخشم , خلق افسرده, اضطراب, عاطفه مثبت بر نوجوانان را در کاهش اختلال اضطراب فراگیر مهم و دارای اهمیت بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا علیزاده

کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی دانشگاه ازاد اسلامی ایلام ایران

منیره حاجی اندواری

کارشناسی ارشد، روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ایران

محمد سجاد حیدری

کارشناسی روانشناسی بالینی دانشگاه رودهن تهران ایران

سمیه فرامرزی

کارشناسی روانشناسی عمومی،دانشگاه پیام نور ملارد واحد صفادشت تهران ایران

اسحاق سام خانیانی

دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی کرج، تنکابن، ا یران

الهه قاسم پور

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن، تنکابن، ایران

�لیزاده، زهرا و حاجی اندواری، منیره و حیدری، محمد سجاد و فرامرزی، سمیه و سام خانیانی، اسحاق و قاسم پور، الهه،1400،تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر کنترل عواطف درنوجوانان پسر مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی31 تیر 1400