چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر کالبدشکافی نظریه ویگوتسکی و دلالت های آن در عناصر برنامه درسی آموزش و پرورش است روش پژوهش این مقاله کیفی مروری می باشد و برای دستیابی به یافته های آن از روش تحلیل اسناد استفاده شده است نظریه ویگوتسکی یک نظریه اجتماعی فرهنگی، تاریخی است که روی فعالیت معنی دار اجتماعی به عنوان یک عامل موثر مهم در هوشیاری انسان تاکید دارد این نظریه بر تعامل بین فردی، فرهنگی، تاریخی و عوامل فردی به عنوان کلید رشد انسان توجه می کند در این مقاله پژوهشگران به صورت کلان نظریه اجتماعی فرهنگی ویگوتسکی را به عنوان مبنا و پایه برنامه درسی انتخاب میکنند و در هریک از عناصر چهارگانه برنامه درسی دلالت های آن بررسی می کنند یافته های این پژوهش نشان داد که برنامه درسی مبتنی بر نظریه ویگوتسکی در اهداف باید متناسب با فرهنگ بومی، فرد و گروه، تقویت کننده هویت های زیبایی شناسی و پدیدارشناسی و منعطف باشد مدرس در کلاس درس به عنوان پرورش دهنده کلیدی، راهنما و محقق و مسئول آوردن جهان خارج به کلاس درس است و وظیفه تحریک حس کنجکاوی دانشجو و تحریک فرایند یادگیری را دارد یادگیرنده فعال است و با مدرس و دانشجویان دیگر تعامل دارند روش تدریس مدرس دارای ویژگی های مشارکتی، اکتشافی، مباحثه ای، جذاب و الگو مدار است محتوا به صورت تلفیقی و متناسب با فرهنگ تعیین می شود و ارزشیابی مبتنی بر ویژگی های فردی، ویژگی های گروهی، فرایند، شواهد و گفتار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
همتی نژاد، احمد و همتی نژاد، ایرج و غلامی، فریده و یوسفی، پریوش،1400،موشکافی نظریه ویگوتسکی در طراحی و سیاست گذاری عناصر برنامه درسی آموزش و پرورش،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی31 تیر 1400