بررسی اثر بخشی درمان انسانگرایانه وجودی بر مکانیسم های دفاعی و کاهش تکانشگری دربیماران دارای اختلال شخصیت مرزی

چکیده مقاله

هدف : این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان انسانگرایانه وجودی بر کاهش تکانشگری و مکانیسم های دفا عی دربیماراندارای اختلال شخصیت مرزی بود روش: طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون بود جامعه آماریاین پژوهش شامل زنان خانه دارد مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران بوده است که به صورت نمونه گیری دسترس تعداد۳۰ نفر ۱۵ نفر آزمایشی و ۱۵ نفر کنترل به عنوان نمونه انتخاب شدند و ازپرسشنامه های سبک های دفاعی اندروز وهمکاران ۱۹۹۳ و تکانشگری بارت استفاده شده است جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس استفاده شدهاست یافته ها: نتایج نشان داد که پیش آزمون گروه های آزمایش و گروه کنترل در متغیرهای وابسته مکانیسم های دفا عی وکاهش تکانشگری در بیماران دار ای اختلال شخصیت مرزی معنی دار نبوده است نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان دادکه درمان انسانگرایانه وجودی ، راهبردی موثر در بهبود علائم تکانشگری و مکانیسم های دفاعی و تجارب تجزیه ای اختلالشخصیت مر زی می باشد و م ی توان از آن به عنوان روش درمانی موثر بهره برد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میترا میرلوحیان

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

میرلوحیان، میترا،1400،بررسی اثر بخشی درمان انسانگرایانه وجودی بر مکانیسم های دفاعی و کاهش تکانشگری دربیماران دارای اختلال شخصیت مرزی،دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1400