بررسی اثربخشی آموزش مواجهه با نگرانی بر بهبود نگرانی، اضطراب و افسردگی در بین بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مواجهه با نگرانی بر بهبود نگرانی، اضطراب و افسردگی در بین بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون وپس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه بیماران دچار اختلال اضطراب فراگیر بودند که درتابستان ۱۴۰۰ به مراکز خدمات رواندرمانی شهر ساری که با استفاده از روش نمونه گیری غیر تصادفی و در دسترس و با گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۲۰ نفر انتخاب گردید ابزار گردآوری شامل پرسشنامه نگرانی پنسیلوانیا PSWQ ۱۹۹۰ ، پرسشنامه افسردگی بک II B پرسشنامه اضطراب صفت حالت اشپیلبرگر STAI و فرایند درمان با روش مواجهه با نگرانی درمان در چارچوب شناختی رفتاری بود که با روش مواجهه با نگرانی با استفاده از پروتکل این درمان اثر هیدن و بروکه ۲۰۰۹ انجام گرفت به طوری که گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت آموزش با رویکرد مواجهه با نگرانی قرار گرفته و نتایج حاصل از پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه مورد تحلیل قرار گرفت آلفای کرونباخ در سطح بالای ۷۰ / ۰ و روایی و پایایی سازه ها مورد تایید قرار گرفت تحلیل داده ها با کاربرد نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل کوواریانس آنکوا حاکی بود رویکرد درمانی آموزش مواجهه با نگرانی بر بهبود نگرانی، اضطراب و افسردگی در بین بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر تاثیر معناداری داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید ناصر مصدقی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، مازندران، ایران

مصدقی، سید ناصر،1400،بررسی اثربخشی آموزش مواجهه با نگرانی بر بهبود نگرانی، اضطراب و افسردگی در بین بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر،دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1400