بررسی اثربخشی آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی به اهمال کاری تحصیلی، باورهای فراشناختی، مدیریت زمان و ترس از شکست در عملکرد دانش آموزان دارای استرس تحصیلی مقطع اول متوسطه منطقه ۶ تهران

چکیده مقاله

هدف :هدف از پژوهش حاضر بررسی، اثربخشی آموزش کاهش استرس مبتنی برذهن آگاهی به اهمال کاری تحصیلی، باورهای فراشناختی، مدیریت زمان و ترس ازشکست درعملکرددانش آموزان دارای استرس تحصیلی مقطع اول متوسطه منطقه ۶ تهران بود روش:این پژوهش ازنوع شبه آزمایشی باطرح پیش آزمون پس آزمون باگروه گواه بود جامعه آماری دانش آموزان دوره ی اولمقطع متوسطه ی دارای استرس تحصیلی منطقه ۶ تهران پایه هفتم، هشتم و نهم بود نمونه از بین مدارس منطقه ۶ تهران، درابتدا ۴ مدرسه پسرانه و ۴ مدرسه دخترانه به روش نمونه گیری تصادفی منظم انتخاب شدوسپس ازهر مدرسه دوکلاس به تصادف انتخاب شد دانش آموزان کلاس های انتخاب شده، به پرسشنامه استرس تحصیلی پاسخ دادند و ۴۰ دانش آموز دارای استرس، انتخاب و به صورت تصادفی دردوگروه آزمایش وکنترل قرارگرفتند درپژوهش پرسشنامه استرس تحصیلی شکری وهمکاران ۱۳۸۶ ، مدیریت زمان ترومن وهارتلی ۱۹۹۶ ،اهمال کاری تحصیلی نسخه دانش آموز سولومون وراثبلوم ۱۹۸۴ فراشناخت توسط ولزوکارترایت ۲۰۰۴ وترس ا زارزیابی شکست درعملکرد کانروی و همکاران ۲۰۰۱ استفاده شد آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی در ۸ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای بر گروه آزمایش انجام گرفت یافته ها: نتایج نشان داد آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر نمرات استرس تحصیلی،اهمال کاری،مدیریت زمان ، فراشناخت و ترس ازشکست شرکت کنندگان درپس آزمون گروه آزمایشی تاثیر داشته است ۰۱ / ۰< P نتیجه گیری:براساس یافته های پژوهش درمان کاهش استرس مبتنی برذهن آگاهی اثرات ملموسی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای استرس تحصیلی داشته بنابراین میتوان این درمان را درمدارس برای ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان به کاربرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ویدا شهدادیان نایینی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر

جلال وهابی همابادی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد نایین

�هدادیان نایینی، ویدا و وهابی همابادی، جلال،1400،بررسی اثربخشی آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی به اهمال کاری تحصیلی، باورهای فراشناختی، مدیریت زمان و ترس از شکست در عملکرد دانش آموزان دارای استرس تحصیلی مقطع اول متوسطه منطقه ۶ تهران،دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1400