رابطه آسیب های روانشناختی دوره کودکی و شخصیت

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه آسیب های روا نشناختی دوره کودکی با شکل گیری تیپ های شخصیتی افراد بود جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان رشته های روانشناسی و علوم تربیتی دردانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب که در نیمسال تحصیلی اول ۹۷ ۱۳۹۶ مشغول تحصیل بودند تعداد ۱۲۰ دانشجوی دختر و ۱۸۱ دانشجوی پسر به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ترومای دوران کودکی CTQ برن اشتاین و دیگران، ۱۹۹۴ ، پرسشنامه ۲۵ سوالی تیپ شخص یتی A و B فریدمن و روزنمن، ۱۹۷۳ ، پرسشنامه تیپ شخصیت نوع C هوساکا و دیگران، ۱۹۹۹ و پرسشنامه تیپ شخصیت نوع D دنولت، ۱۹۹۸ استفاده شد جهت آزمون فرضیه ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد نتایج نشان داد که بین تیپ شخصیتی A و B و همچنین تیپ شخصیتی C و مولفه های آسیب روانشناختی رابطه معنادار وجود ندارد و ویژگی های شخصیتی تیپ D و آسیب های روانشناختی حاکی از این بود که این ویژگی شخصیتی با آسیب روانشناختی، سوء استفاده جسمی، هیجانی و غفلت هیجانی رابطه مثبت و معناداری دارد بدین معنی که افراد دارای ویژگی شخصیت D در دوران کودکی آسیب های روانشناختی بیشتری را تجربه کرده اند