چکیده مقاله
پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از شاخصهای مهم در ارزیابی آموزش و پرورش است و به عنوان یک متغیر، تابع عواملی است که بر آن اثر میگذارند و با تغییر آنها خودش هم دستخوش تغییر میشود در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کمالگرایی و سلامت روانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد روش پژوهش توصیفی – همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان پایه دهم و یازدهم شهر بیرجند در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ به تعداد ۱۴۲۷ نفر تشکیل دادند روش نمونه گیری پژوهش حاضر به شیوه ی تصادفی خوشه ای بود و امکان افت آزمودنی از میان دبیرستانهای این شهر، تعداد ۴ دبیرستان انتخاب و از هر دبیرستان ۳ کلاس ریاضی، تجربی و انسانی به عنوان نمونه در نظر گرفته شد در مجموع نمونه شرکتکننده در این پژوهش ۳۱۰ نفر بودند ۱۵۴ دختر و ۱۵۶ پسر که تعداد ۳۰۲ فرم به پرسشنامه ها به طور کامل پاسخ دادند ۱۵۱ دختر و ۱۵۱ پسر و ۸ فرم ناقص که حذف شدند ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه کمالگرایی هیل و همکاران ۲۰۰۴، پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ و هیلر ۱۹۷۹ و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور ۱۹۹۹ بود تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با کمک بسته نرم افزاری SPSS ۲۲ انجام شد یافته ها نشان داد که بین کمالگرایی و سلامت روانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد بر اساس مقدار B، بتا، t و سطح معنیداری، نشانه های بدنی، علائم افسردگی، علائم اضطرابی، کمالگرایی منفی و اختلال در کارکرد اجتماعی تاثیر معکوس و کمالگرایی مثبت تاثیر مثبتی بر پیشرفت تحصیلی دارد با توجه به نتیجه به دست آمده، پیشنهاد میشود مسئولین، روسا و اولیای آموزشی مدارس به شناخت مشکلات روانی و عاطفی دانش آموزان پرداخته و مواردی که دارای مشکل هستند را به مراکز درمانی و مشاوره ارجاع دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
قاسم آهی
دکتری، روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند
سیما رسولی
دانشجوی کارشناسی ارشد،روانشناسی عمومی ، دانشگاه آزاداسلامی بیرجند
شیوه ارجاع
�هی، قاسم و رسولی، سیما،1402،بررسی رابطه بین کمالگرایی و سلامت روانی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 مرداد 1402