چکیده مقاله
با وجود اهمیت و تأثیرات تصمیمات زمانبندی سفر در توزیع تقاضای حمل و نقل، در عمل، اغلب مدل های تقاضای حمل و نقل که در سطح برنامه ریزی استفاده می شوند، بعد زمان ندارند در واقع مدل های تقاضای حمل نقل چهار مرحله ای کلاسیک، به طور معمول، دارای مدل تقاضا برای ساعات اوج صبح هستند که مدل سازی را با استفاده از فاکتورهای ساده اوج برای تبدیل پیش بینی کل تقاضای روزانه به تقاضای روزانه به تقاضای ساعات اوج به عنوان یک رویکرد استاندارد از مدل چهار مرحله ای سنتی وابسته اند ، اکثریت تحقیقات اخیر حمل و نقل براساس مدل های فعالیت مبنا دارای ابعاد گسترده زمانی بریا پیش بینی واقع بینانه تر تقاضای سفر می باشند در این مقاله با مروری بر مدل های زمان روز در نقاط مختلف دنیا، لزوم اعمال بعد زمان در فرایند برآورد تقاضا مورد توجه قرار گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطیفی، لیلا و افصحی، امید،1392،جایگاه زمانبندی سفر در مدلهای برآورد تقاضا،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران