چکیده مقاله
مسئولیت پذیری اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست و یکم شناخته می شود که توانمندسازی فرد برای مشارکت فعال و متعهدانه در جامعه را هدف قرار می دهد مدارس به عنوان بسترهای اصلی تربیت و آموزش، نقش کلیدی در پرورش این ویژگی ارزشمند در دانش آموزان ایفا می کنند این پژوهش به بررسی نقش آموزش های مدرسه ای در توسعه مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان می پردازد و اهمیت تاکید بر جنبه های مختلف آموزش و تربیت در این زمینه را مورد واکاوی قرار می دهد توسعه مهارت های هیجانی، همدلی، خودآگاهی، و توانایی مدیریت روابط اجتماعی، به میزان قابل توجهی باعث افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی می شوند و این مهارت ها در مدارس از طریق روش های آموزشی تعاملی و مشارکتی قابل تقویت هستند علاوه بر این، نقش معلمان به عنوان الگوهای رفتاری و مربیان فعال، بسیار حیاتی است و رفتارها و روش های آنان می تواند انگیزه و تعهد دانش آموزان به مسئولیت های اجتماعی را تقویت نماید همچنین، محیط مدرسه که باید فضای امن، حمایت گر و بر پایه احترام متقابل باشد، فرصت های مناسبی برای تمرین و یادگیری مهارت های اجتماعی فراهم می آورد و این امر در رشد مسئولیت پذیری نقش تعیین کننده دارد توسعه مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق آموزش های مدرسه ای، نه تنها به بهبود کیفیت زندگی فردی دانش آموزان کمک می کند بلکه نقش موثری در شکل گیری جامعه ای سالم، همبسته و پایدار دارد و در نتیجه، سرمایه گذاری در این حوزه از اولویت های اساسی نظام های آموزشی است نتایج این تحقیق می تواند راهنمایی ارزشمند برای مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی باشد تا با بهره گیری از راهکارهای علمی و تجربی، برنامه های تربیتی اثربخشی را در مدارس طراحی و اجرا کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رابی، سمیه و احمدزاده، معصومه و یوسفی، مدینه،1403،ارزیابی نقش آموزش های مدرسه ای در توسعه مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه