چکیده مقاله
نوآوری های آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تحول و بهبود نظام های تعلیم و تربیت در جهان امروز شناخته می شوند که با هدف ارتقاء کیفیت یادگیری و پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان به کار گرفته می شوند این نوآوری ها بر اساس نظریه های یادگیری مختلف شکل می گیرند و روش های سنتی آموزش را به سمت رویکردهای فعال تر، مشارکتی تر و فناوری محور سوق می دهند در این میان، نظریه های رفتاری، شناختی، سازنده گرایی و یادگیری اجتماعی هر یک نقش کلیدی در طراحی و اجرای روش های نوین تدریس ایفا می کنند که می تواند موجب بهبود فرآیند یاددهی یادگیری شود در طول سال های اخیر، فناوری های نوین به ویژه فناوری های دیجیتال، ابزارهای آموزش آنلاین و نرم افزارهای یادگیری تعاملی، زمینه را برای نوآوری های گسترده در مدارس فراهم کرده اند این نوآوری ها امکان دسترسی به منابع گسترده تر، یادگیری انعطاف پذیر و ارتقاء مهارت های قرن بیست و یکمی را برای دانش آموزان فراهم می کنند علاوه بر این، روش های یادگیری مبتنی بر پروژه و حل مسئله به عنوان رویکردهایی موثر برای تقویت مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و توانمندی های اجتماعی شناخته شده اند که نوآوری آموزشی را به تجربه ای کاربردی و واقعی در محیط مدرسه تبدیل می کنند ارزیابی مستمر اثربخشی نوآوری های آموزشی از طریق معیارها و روش های علمی به بهبود کیفیت آموزش کمک کرده و امکان شناسایی نقاط قوت و ضعف برنامه ها را فراهم می آورد با تغییر نقش معلم از منتقل کننده دانش به تسهیل گر یادگیری، فرآیند نوآوری در نظام آموزشی به شکل هدفمندتری اجرا شده و زمینه ساز تربیت دانش آموزانی خلاق، مستقل و مسئول می شود که می توانند در دنیای پیچیده و متغیر امروز با موفقیت عمل کنند بدین ترتیب، نوآوری های آموزشی به عنوان رکن اساسی توسعه نظام های آموزشی پایدار و پویا در نظر گرفته می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سنی، نورالدین و محسن زاده شریفی، فاطمه و منصوری، اعظم و اشراق پور، سمیرا،1403،ارزیابی نوآوری های آموزشی بر گرفته از نظریه های یادگیری و میزان اثربخشی آن ها در مدارس امروز،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه