چکیده مقاله
این پژوهش با هدف واکاوی روایت های کارکنان سازمان های دولتی درباره تجربه کار در محیط های دیوان سالاری و شناسایی الگوهای معنایی آن ها انجام شد ابتدا از روش مرور نظام مند برای گردآوری ۳۹ مطالعه ی کیفی و ترکیبی منتشرشده در بازه ی ۲۰۰۸–۲۰۲۵ بهره گرفته شد سپس با استفاده از تحلیل مضمون براساس شش مرحله ی Braun & Clarke ۲۰۰۶ ، پنج مضمون اصلی استخراج گردید: ۱ موانع ساختاری و اداری، ۲ تمرکز سلسله مراتبی و فقدان خودگردانی، ۳ پیامدهای روانی–عاطفی، ۴ راهبردهای تطبیقی کارکنان و ۵ چشم انداز اصلاحی یافته ها نشان داد که تشریفات مکرر و ساختارهای رسمی دیرهنگام، علاوه بر کاهش کارایی فرایندها، بار روانی و خشم شغلی را افزایش می دهد تمرکز قدرت در سطوح بالای سازمان موجب کاهش انگیزه و خودمختاری کارکنان شده و پیامدهای روانی–عاطفی نظیر اضطراب و خستگی مزمن را تشدید می کند در عین حال، کارکنان با به کارگیری راهبردهای غیررسمی نظیر شبکه سازی و تیم های مجازی سعی در عبور از محدودیت ها دارند، اما برای تعمیم این نوآوری ها نیازمند پشتیبانی رسمی هستند پایان بنابراین، ساده سازی فرایندها، تفویض اختیار هوشمند و ایجاد سامانه های بازخورد دیجیتال از جمله پیشنهادات راهبردی این مطالعه است نتایج قادر است بستر نظری و عملی برای اصلاح ساختارهای بوروکراتیک و ارتقای رضایت و بهره وری کارکنان فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدالهی، الهام و پیکانی، مهربان هادی،1404،واکاوی روایت های کارکنان سازمان های دولتی درباره تجربه کار در محیط های دیوانسالاری،هجدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی31 اردیبهشت 1404