پیش بینی تمایل به ازدواج بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، خودکارآمدی جسمانی و امید به زندگی در معلولین جسمی حرکتی

چکیده مقاله

پژوهش با هدف پیشبینی تمایل به ازدواج در معلولین جسمی حرکتی بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، خودکارآمدی جسمانی و امید به زندگی انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن کلیه ۱۷۰۰ نفر معلول جسمی حرکتی شهرستان نهاوند بود نمونه آماری بر اساس فرمول فیدل و تاپاچینگ ۲۰۰۷ به تعداد ۱۰۷ نفر برآورد شد که به لحاظ احتیاط به ۱۱۰ نفر افزایش یافت و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه های تمایل به ازدواج حیدری و همکاران ۱۳۸۳ ، حمایت اجتماعی ادراکشده زیمت و همکاران ۱۹۸۸ ، خودکارآمدی جسمانی رایکمن و همکاران ۱۹۸۲ و امید به زندگی اسنایدر ۱۹۹۱ گردآوری و با آزمون رگرسیون خطی همزمان و توسط SPSS ۲۳ تحلیل شد نتایج نشان داد که ۲۲ درصد از تغییرات تمایل به ازدواج، توسط متغیرهای پیشبین تبیین می شودP

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیرین ساکی

دانشجوی کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

ایرج صفائی راد

گروه روانشناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

�اکی، شیرین و صفائی راد، ایرج،1400،پیش بینی تمایل به ازدواج بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده، خودکارآمدی جسمانی و امید به زندگی در معلولین جسمی حرکتی،دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی14 آبان 1400