چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه ی اثربخشی دو رویکرد یادگیری سنتی و یادگیری مبتنی بر پروژه در ارتقای مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان متوسطه شهر نیشابور انجام شده است با توجه به اهمیت پرورش قدرت تحلیل، استدلال و قضاوت منطقی به عنوان مولفه های تفکر انتقادی در نظام آموزشی کنونی، این مطالعه در پی پاسخ به این پرسش بود که آیا روش آموزش مبتنی بر پروژه می تواند بیش از روش سنتی، سطح تفکر انتقادی دانش آموزان را بهبود بخشد یا خیر روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان پایه دهم متوسطه دوم نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ حدود ۱۲۰۰ نفر بود که از میان آن ها با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی ۶۰ نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند هر گروه ۳۰ نفر گروه آزمایش آموزش خود را طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای بر اساس رویکرد یادگیری مبتنی بر پروژه با تمرکز بر «طراحی راهکارهای کاهش مصرف آب در مدرسه» دریافت کردند، درحالی که گروه کنترل همان محتوای درسی را از طریق روش سخنرانی سنتی فراگرفتند برای اندازه گیری متغیر وابسته، از پرسشنامه استاندارد تفکر انتقادی فاشیون ۲۰۰۴ استفاده شد و داده ها از طریق آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل گردید یافته ها نشان داد میانگین نمرات تفکر انتقادی پس آزمون در گروه پروژه محور به طور معناداری بیشتر از گروه سنتی بود p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری، هادی و حیدری، فاطمه و بیرم آبادی، مریم،1404،مقایسه ی یادگیری سنتی و یادگیری مبتنی بر پروژه در بهبود مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران