چکیده مقاله
در دهه های اخیر، نقش انگیزش در فرایند یادگیری به طور فزاینده ای مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است یادگیری فعال و خودآموزی به عنوان رویکردهایی که یادگیرنده را از حالت منفعل به نقش فعال هدایت می کنند، توانسته اند تاثیر قابل توجهی بر افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای عملکرد یادگیری داشته باشند این مقاله مروری با بررسی مطالعات اخیر، نشان می دهد که یادگیری فعال با بهره گیری از روش هایی مانند حل مسئله، بحث گروهی و پروژه های عملی، حس مسئولیت پذیری و خودکارآمدی یادگیرنده را افزایش می دهد و از این طریق انگیزش درونی را تقویت می کند هم چنین، خودآموزی با فراهم آوردن فرصت برنامه ریزی شخصی، انتخاب منابع و تنظیم اهداف یادگیری، زمینه ای مناسب برای توسعه مهارت های متاکوگنیتیو و خودتنظیمی فراهم می آورد که مستقیما با افزایش انگیزش درونی و پایدار مرتبط است مرور این مطالعات نشان می دهد که ترکیب یادگیری فعال با رویکردهای خودآموزی می تواند موجب ایجاد تجربه یادگیری عمیق تر، ارتقای خلاقیت و بهبود ماندگاری دانش در بلندمدت شود همچنین، چالش ها و محدودیت های موجود در پیاده سازی این رویکردها در محیط های آموزشی سنتی و راهکارهای پیشنهادی برای افزایش پذیرش و کارایی آن ها مورد بحث قرار گرفته است این بررسی نشان می دهد که سیاست گذاران و معلمان می توانند با بهره گیری هدفمند از یادگیری فعال و خودآموزی، انگیزش و کیفیت یادگیری را همزمان ارتقا دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ه حق، یگانه،1403،افزایش انگیزش یادگیری با یادگیری فعال و خودآموزی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه