چکیده مقاله
این مقاله مروری تحلیلی به بررسی ضرورت و سازوکارهای تقویت مهارت های اجتماعی فراگیران در کنار آموزش محتوای درسی می پردازد با فرضیه مرکزی اینکه رشد همزمان مهارت های اجتماعی از جمله ارتباط بین فردی، همکاری تیمی، همدلی، مدیریت تعارض و تنظیم هیجان می تواند هم یادگیری محتوایی را تسهیل کند و هم نتایج بلندمدت فردی و اجتماعی را بهبود دهد، ادبیات موجود در سطح بین المللی و منطقه ای را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهیم تا شواهد، مکانیسم ها، محدوده تاثیر و موانع اجرای این هدف را روشن سازیم روش بررسی شامل تجمیع مطالعات تجربی، مرورهای نظام مند، متاآنالیزها و متون نظری مرتبط با ادغام مهارت های اجتماعی در برنامه های درسی، شیوه های تدریس و سیاست های آموزشی است تحلیل مبتنی بر طبقه بندی رویکردها برنامه های اختصاصی SEL، ادغام ضمنی در دروس، روش های تعاملی مانند یادگیری همکارانه و پروژه محور و بررسی شاخص های خروجی پیشرفت تحصیلی، مشارکت کلاسی، رفتارهای اجتماعی هیجانی، سلامت روان و آماده سازی شغلی صورت گرفت یافته ها حاکی از آن است که ادغام هدفمند مهارت های اجتماعی با آموزش دروس همواره منافع چندبعدی به همراه دارد: افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان، بهبود نتایج تحصیلی به ویژه در مهارت های خواندن و ریاضیات، کاهش رفتارهای پرخطر و غیبت، تقویت توانمندی های حل مسئله و ارتقای تاب آوری روانی اثربخشی مداخلات به عوامل میانجی و تعدیل گر از جمله شدت و تداوم برنامه، کیفیت اجرای معلم، همراستایی با اهداف برنامه درسی و زمینه های فرهنگی اجتماعی وابسته است روش های صریح آموزش مهارت ها، تمرین های منظم در موقعیت های واقعی، بازخورد ساختاریافته و مشارکت خانواده و اجتماع محلی از اجزای کلیدی موفقیت اند در عین حال موانعی چون فشردگی محتوای درسی، فشار بر ارزیابی های استانداردی، کمبود آموزش و حمایت برای معلمان، و ناکافی بودن منابع اجرایی شناسایی شدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ملکی، سهیل،1403،اهمیت تقویت مهارت اجتماعی در کنارآموزش دروس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه