چکیده مقاله
در نظام تعلیم و تربیت ایران، سلامت بدنی و جسمانی یکی از ارکان مهم در رشد متوازن دانش آموزان محسوب می شود و نقش بنیادینی در تحقق اهداف تربیتی دارد بر اساس اسناد بالادستی به ویژه «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش»، تربیت تمام ساحتی، شامل تربیت بدنی و سلامت جسمی در کنار تربیت اعتقادی، اخلاقی، علمی، اجتماعی و زیباشناختی است این سند بر پرورش نسلی سالم، بانشاط و توانا در انجام وظایف فردی و اجتماعی تاکید دارد و سلامت جسمانی را نه تنها هدفی تربیتی، بلکه پیش شرطی برای دستیابی به سایر اهداف آموزشی می داند از این منظر، مدارس باید با فراهم کردن امکانات مناسب برای ورزش، تغذیه سالم، بهداشت فردی و آموزش های مرتبط، به ارتقای سطح سلامت دانش آموزان کمک کنند توجه به این حوزه، سبب افزایش تمرکز، انگیزه، نشاط روانی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان می شود و بستر مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادهای آنان را فراهم می سازد در سند تحول بنیادین به صراحت آمده است که یکی از ماموریت های آموزش و پرورش، تامین سلامت جسمی و روحی دانش آموزان در راستای تحقق حیات طیبه است بر این اساس، فعالیت های تربیت بدنی و سلامت در کنار آموزش رسمی، جزء جدایی ناپذیر برنامه های درسی و فوق برنامه تلقی می شوند همچنین تاکید شده است که معلمان، مدیران و برنامه ریزان آموزشی باید نگاه جامعی به تربیت انسان داشته باشند و صرفا به جنبه های دانشی و علمی بسنده نکنند سرمایه گذاری در سلامت جسمی، نه تنها از آسیب های اجتماعی و روانی جلوگیری می کند، بلکه زمینه ساز تربیت شهروندانی توانمند، پرانرژی و مسئولیت پذیر خواهد بود بنابراین، تحقق اهداف سند تحول، در گرو توجه جدی و نظام مند به مقوله سلامت بدنی و ادغام آن در کلیه ابعاد نظام آموزش و پرورش کشور است این مهم نیازمند سیاست گذاری، حمایت اجرایی و نهادینه سازی فرهنگ توجه به سلامت در همه سطوح آموزشی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هویزاوئی، معصومه و حسینی، سیده پریوش و ساکی، نوال،1403،اهمیت سلامت بدنی و جسمانی در تعلیم و تربیت ایران با تاکید بر اسناد بالادستی به ویژه سند تحول بنیادین،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه