چکیده مقاله
این اقدام پژوهی با هدف اصلی تقویت احساس تعلق به مدرسه و ارتقای سطح مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش آموزان پسر دوره ابتدایی مدرسه سید ایمان حسینی یک شیراز، در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ به اجرا درآمد مسئله ی اصلی که پژوهشگر به عنوان مربی پرورشی با آن مواجه بود، مشاهده ی رفتارهایی نظیر بی تفاوتی نسبت به اموال مدرسه، مشارکت پایین در فعالیت های گروهی و عدم احساس دلبستگی عمیق به محیط آموزشی در میان بخشی از دانش آموزان بود این پژوهش با رویکرد کیفی و مبتنی بر عمل، تلاش کرد تا از طریق طراحی و اجرای «پروژه های خدمت به مدرسه» این چالش را به فرصتی برای یادگیری و رشد شخصیتی تبدیل کند در این راستا، فعالیت هایی مانند تشکیل گروه های همیاران مدرسه ، اجرای طرح مدرسه ی زیبا، خانه ی من برای زیباسازی و نگهداری از فضای سبز و کلاس ها، و برگزاری کمپین های کوچک اجتماعی مانند جمع آوری درب بطری برای امور خیریه طراحی و اجرا گردید داده های مورد نیاز از طریق مشاهده ی مشارکتی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و معلمان، و تحلیل پرسشنامه های پیش آزمون و پس آزمون جمع آوری شد نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشانگر تغییرات مثبت و معناداری بود؛ از جمله افزایش چشمگیر مشارکت داوطلبانه ی دانش آموزان در امور مدرسه، کاهش رفتارهای تخریبی، بهبود روابط میان فردی و گروهی، و مهم تر از همه، ابراز تعلق خاطر بیشتر دانش آموزان به مدرسه به عنوان خانه ی دوم این پژوهش نشان داد که واگذاری مسئولیت های واقعی و معنادار به دانش آموزان در قالب پروژه های خدمتی، راهکاری موثر برای نهادینه سازی ارزش های اجتماعی و تقویت هویت مدرسه ای آنان است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وحپرور آسمان، فرزانه،1403،چگونه توانستم با ایجاد پروژه های خدمت به مدرسه، احساس تعلق و مسئولیت اجتماعی در دانش آموزان پرورشی را تقویت کنم؟،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه