بررسی اثرات اخلاقی و تربیتی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش

چکیده مقاله

در عصر تحولات فناورانه، هوش مصنوعی به یکی از ابزارهای اصلی تحول در نظام های آموزشی تبدیل شده است فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی مانند سامانه های یادگیری تطبیقی، معلمان مجازی، تحلیل گرهای داده و سیستم های ارزیابی هوشمند، با سرعت فزاینده ای در حال ورود به مدارس و دانشگاه ها هستند این ابزارها نوید بهینه سازی فرآیند یاددهی–یادگیری، کاهش هزینه ها، شخصی سازی محتوا و افزایش بازده آموزشی را می دهند با این حال، آنچه در این میان کمتر مورد توجه قرار گرفته، آثار عمیق اخلاقی و تربیتی این فناوری ها بر ساختار آموزش و هویت فرهنگی و انسانی دانش آموزان است با بهره گیری از نظریه های تربیتی همچون تربیت انسان گرایانه، یادگیری اجتماعی بندورا، تعامل نمادین، عدالت آموزشی راولز و اخلاق فناورانه، تلاش شده است تا چارچوبی جامع برای تحلیل این پدیده نوظهور ارائه گردد جایگزینی تدریجی نقش معلم با سامانه های هوشمند، موجب تضعیف تعاملات انسانی، کاهش تربیت اخلاقی و تزلزل در شکل گیری شخصیت اجتماعی فراگیران می شود همچنین، خطر سوگیری الگوریتمی، نقض حریم خصوصی، و عدم شفافیت در فرآیندهای تصمیم گیری ماشینی، چالش هایی جدی برای نظام اخلاقی آموزش به وجود آورده اند استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش، نیازمند چارچوبی روشن و اخلاق محور است که در آن فناوری در خدمت تعالی انسانی قرار گیرد، نه جایگزین انسانیت پیشنهاد می شود که در طراحی و پیاده سازی سامانه های هوشمند، ملاحظات فرهنگی، اخلاقی، تربیتی و بومی هر جامعه به صورت جدی لحاظ گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ناهید ضیائی

کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزش و پرورش شهرستان های استان تهران، اسلامشهر

�یائی، ناهید،1403،بررسی اثرات اخلاقی و تربیتی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه