چکیده مقاله
هدف اصلی این پژوهش، بررسی جامع و عمیق اثرات به کارگیری روش های تدریس مشارکتی توسط معلمان بر سه متغیر کلیدی یادگیری، انگیزه تحصیلی و کیفیت روابط میان فردی دانش آموزان در محیط کلاس است روش های تدریس مشارکتی، به عنوان یک راهبرد آموزشی دانش آموز محور، ساختاری را فراهم می کنند که در آن دانش آموزان در گروه های کوچک و ناهمگون با یکدیگر برای دستیابی به اهداف مشترک همکاری می کنند این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و با مرور نظام مند ادبیات تحقیق و یافته های پیشین، به ارزیابی ابعاد مختلف این تاثیرگذاری می پردازد یافته ها نشان می دهند که تدریس مشارکتی از طریق افزایش درگیری فعالانه دانش آموزان در فرایند یادگیری، تسهیل ساخت دانش از طریق تعامل و گفتگو، و ایجاد مسئولیت پذیری فردی و گروهی، به طور معناداری به تعمیق یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود همچنین، این روش ها با تقویت احساس تعلق به گروه، افزایش خودکارآمدی و ایجاد یک محیط کلاسی حمایتگرانه، انگیزه درونی دانش آموزان را به شکل چشمگیری افزایش می دهند در بعد روابط میان فردی، تدریس مشارکتی با فراهم آوردن فرصت هایی برای تعامل سازنده، گوش دادن فعال، ارائه و دریافت بازخورد و حل مشترک مسائل، مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان را تقویت کرده و به کاهش تعارضات و شکل گیری روابط مثبت و دوستانه در کلاس کمک شایانی می کند نتایج این بررسی تاکید می کند که گذار از رویکردهای سنتی معلم محور به سمت استراتژی های مشارکتی می تواند به عنوان یک اهرم قدرتمند برای ارتقای همه جانبه تجارب آموزشی و پرورشی دانش آموزان عمل نماید و محیطی پویا، انگیزشی و سرشار از تعاملات مثبت را در کلاس درس حاکم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عراب، فاطمه و ذوالفقاری، فاطمه و بابائی، معصومه و قریشی، محمدعلی،1403،بررسی اثرات روش های تدریس مشارکتی توسط معلمان بر یادگیری دانش آموزان، انگیزه، و روابط میان فردی کلاس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه