چکیده مقاله
روش های معکوس تدریس، که در آن دانش آموزان قبل از کلاس محتوای درسی را مطالعه می کنند و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی و حل مسئله اختصاص می یابد، در سال های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است مطالعات نشان می دهد که این روش می تواند باعث افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود درک مفاهیم و ارتقای مهارت های تفکر انتقادی شود همچنین، روش معکوس به معلمان امکان می دهد تا زمان بیشتری را به راهنمایی فردی دانش آموزان و رفع مشکلات یادگیری آنها اختصاص دهند با این حال، اجرای موفق این روش نیازمند آمادگی دقیق، منابع مناسب و تغییر در نگرش هم معلمان و هم دانش آموزان است در مقایسه با روش های سنتی تدریس، روش معکوس می تواند در برخی زمینه ها اثربخش تر باشد، اما این امر به عوامل مختلفی از جمله موضوع درس، سطح دانش آموزان و امکانات موجود بستگی دارد برخی مطالعات نشان می دهد که روش معکوس در دروس علوم، ریاضیات و مهندسی نتایج بهتری نسبت به روش های سنتی داشته است با این وجود، چالش هایی مانند نیاز به زیرساخت های تکنولوژیکی مناسب و مقاومت احتمالی در برابر تغییر روش آموزشی وجود دارد بنابراین، ترکیبی از روش های معکوس و سنتی، با توجه به نیازهای خاص هر موقعیت آموزشی، می تواند راهکار مناسبی برای بهبود کیفیت آموزش باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدیان اصطهباناتی، ابوالفضل و علوی، سید علی و بوستانی گنکی، سعید و قاسمی، رضا،1403،بررسی اثربخشی روش های معکوس در مقایسه با رویکردهای سنتی تدریس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه