چکیده مقاله
با توجه به تحولات سریع دیجیتال و ناتوانی روش های سنتی در پاسخ گویی به تفاوت های فردی، ضرورت انتقال به سمت آموزش شخصی سازی شده بیش از پیش احساس می شود فناوری های تطبیقی باعث تبدیل برنامه های درسی ثابت به چارچوب های پویا و داده محور می شوند این تغییر ساختاری مستلزم بازتعریف اهداف آموزشی، انعطاف پذیری در توالی محتوا و گذار از ارزشیابی های تراکمی به سمت سنجش های تکوینی و مستمر است در این الگو، برنامه درسی به جای تاکید بر زمان آموزش، بر میزان تسلط دانش آموز تمرکز دارد و اجازه می دهد تا منابع آموزشی به شکلی هدفمند و بر اساس شواهد حاصل از عملکرد واقعی یادگیرندگان تخصیص یابد که این امر منجر به افزایش بهره وری نظام آموزشی می گردد محیط های یادگیری تطبیقی با ارائه بازخوردهای اصلاحی آنی و تنظیم سطح دشواری فعالیت ها، از تجربه شکست های پی درپی جلوگیری کرده و خودکارآمدی یادگیرنده را افزایش می دهند این روند نه تنها در دروس علوم پایه و مهارت های فنی باعث پیشرفت کمی نمره ها می شود، بلکه مهارت های فراشناختی مانند خودنظارتی و مدیریت مسیر یادگیری را نیز در دانش آموزان تقویت می کند که به عنوان پیش بین های اصلی موفقیت در دوره های تحصیلی بالاتر شناخته می شوند بهره مندی از ظرفیت های یادگیری تطبیقی نیازمند تغییر در نقش حرفه ای معلمان و توانمندسازی آنان در تحلیل داده های آموزشی است معلم در این رویکرد به عنوان ناظر هوشمند و تسهیل گر فرایند یادگیری، جایگاه ویژه ای در هدایت تربیتی و عاطفی دانش آموزان می یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مجاهدیان، زهرا و جعفری چاشمی، بهاره و سبک پا، جواد و علی زاده توپکانلو، علی،1404،تحلیل تاثیر فناوری های یادگیری تطبیقی بر بازنگری برنامه درسی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان در نظام آموزشی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه