چکیده مقاله
در دنیای امروز که سرعت تحولات علمی و فناوری بیش از هر زمان دیگری است، روش های سنتی آموزش به دلیل ساختار ایستا و ناتوانی در پاسخ گویی به تفاوت های فردی، دیگر نمی توانند به تنهایی نیازهای یادگیرندگان را برآورده کنند این مطالعه با تاکید بر مبانی نظری یادگیری، به ویژه دیدگاه های شناختی، سازنده گرایی و نظریه های انگیزشی، نشان می دهد که یادگیری زمانی اثربخش خواهد بود که محتوا متناسب با توانایی ها، علایق و وضعیت هیجانی یادگیرندگان طراحی شود هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، شبکه های عصبی و سیستم های توصیه گر می تواند داده های رفتاری و شناختی فراگیران را تحلیل و الگوهای پنهان در فرآیند یادگیری را شناسایی کند این تحلیل ها امکان تولید محتوایی را فراهم می سازند که با ویژگی های فردی هر یادگیرنده هماهنگ است و در نتیجه، علاوه بر بهبود درک مفاهیم و تقویت مهارت های شناختی، انگیزش درونی و احساس شایستگی را نیز ارتقا می دهد افزون بر این، فناوری های نوین مانند رایانش عاطفی می توانند حالات هیجانی و میزان تمرکز دانش آموزان را تشخیص دهند و بر اساس آن، سطح دشواری، نوع فعالیت و بازخوردهای آموزشی را تنظیم کنند و تجربه ای انسانی تر و دلپذیرتر در اختیار آنان قرار دهند همگرایی میان نظریه های یادگیری و توانایی های هوش مصنوعی، فرصتی کم نظیر برای ایجاد محیط های یادگیری انعطاف پذیر و شخصی سازی شده فراهم می آورد این محیط ها می توانند با ارائه محتوای پویا و بازخوردهای لحظه ای، مشارکت فعال یادگیرندگان را افزایش دهند و مسیر رشد علمی و اجتماعی آنان را هموار سازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مین کوشالی، ستاره و نوروزپور کقال، عارفه و مصطفی زاده ورزقان، مهدی،1403،بررسی اهمیت هوش مصنوعی در طراحی محتوای آموزشی پویا و سازگار با نیازهای روانشناختی یادگیرندگان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه