چکیده مقاله
پرخاشگری دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین چالش های رفتاری در محیط های آموزشی، نه تنها روند یادگیری و تعاملات اجتماعی را مختل می کند، بلکه سلامت روانی فرد و جو عمومی مدرسه را نیز تحت تاثیر قرار می دهد این رفتار که ممکن است به شکل کلامی، جسمی یا روانی بروز یابد، ریشه در عوامل متعددی دارد که شامل ویژگی های فردی، ساختار خانواده، تعاملات اجتماعی، و شرایط محیط آموزشی می شود در مواجهه با این پدیده، رویکردهای پیشگیرانه و مداخله گرایانه مورد توجه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است و یکی از موثرترین آن ها، آموزش مهارت های زندگی به دانش آموزان است مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی های روان شناختی و اجتماعی هستند که فرد را قادر می سازند به شیوه ای موثر و مثبت با چالش های زندگی روزمره مقابله کند این مهارت ها شامل خودآگاهی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر، همدلی، تفکر انتقادی و مدیریت استرس هستند که می توانند نقش چشمگیری در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش سازگاری اجتماعی داشته باشند زمانی که دانش آموزان با این مهارت ها آشنا می شوند و آن ها را در زندگی واقعی به کار می گیرند، احتمال بروز واکنش های هیجانی منفی و ناسازگارانه به طور محسوسی کاهش می یابد آموزش برنامه ریزی شده و هدفمند مهارت های زندگی، می تواند به طور معناداری به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، بهبود روابط بین فردی، افزایش سلامت روان و ارتقاء کیفیت زندگی دانش آموزان منجر شود در این میان، نقش کلیدی معلمان و مشاوران مدرسه در طراحی، اجرا و ارزیابی این برنامه ها بسیار مهم و تاثیرگذار است تاکید بر آموزش این مهارت ها نه تنها به عنوان راهبردی تربیتی، بلکه به عنوان ضرورتی پیشگیرانه در سیاست های آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد تا بستر مناسبی برای رشد اجتماعی و هیجانی نسل آینده فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بداله پور، مجید و رحیمی، رمضان و ملائی، محمود و منصوری، حسین،1403،بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری در میان دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه