چکیده مقاله
هنرهای تجسمی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای پرورش خلاقیت و بیان احساسات، نقش مهمی در رشد عاطفی کودکان در محیط مدرسه ایفا می کند کودکان از طریق نقاشی، طراحی، مجسمه سازی و سایر فعالیت های تجسمی، توانایی بیان هیجانات درونی خود را می یابند و این امر به کاهش فشارهای روحی و افزایش اعتمادبه نفس آن ها کمک می کند هنر به کودک فرصت می دهد تا تجربیات شخصی و عاطفی خویش را به شیوه ای غیرکلامی بیان کند و در نتیجه مهارت های خودآگاهی و خودابرازی او تقویت می شود از سوی دیگر، تجربه زیبایی شناختی و درگیر شدن با فرآیند خلاق، زمینه ای برای پرورش احساس همدلی و درک عاطفی نسبت به دیگران فراهم می آورد این فعالیت ها نه تنها موجب آرامش روانی می شوند بلکه ظرفیت کودک را برای کنترل هیجان ها و ایجاد تعادل در زندگی عاطفی افزایش می دهند در کنار رشد عاطفی، هنرهای تجسمی تاثیر چشمگیری بر روابط اجتماعی و تعاملات کودکان در مدرسه دارد فعالیت های گروهی در قالب پروژه های هنری، مهارت های همکاری، همیاری و احترام به نظرات دیگران را تقویت می کند و بستر مناسبی برای شکل گیری دوستی های سالم و پایدار به وجود می آورد هنر به دانش آموزان می آموزد که تفاوت ها را بپذیرند و از تنوع دیدگاه ها در خلق آثار مشترک بهره مند شوند علاوه بر این، مشارکت در نمایشگاه ها و فعالیت های هنری جمعی، احساس تعلق به مدرسه و جامعه را در کودکان افزایش می دهد و حس مسئولیت پذیری آنان را پرورش می دهد به این ترتیب، هنرهای تجسمی نه تنها به عنوان وسیله ای برای پرورش فردی، بلکه به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقای روابط اجتماعی و ایجاد فضای آموزشی پویا و انسانی در مدارس محسوب می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میدبخش دارابی، زهرا و قلندری، حسن،1403،هنرهای تجسمی و تاثیر آن بر رشد عاطفی و اجتماعی کودکان در مدرسه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه