هوش مصنوعی و طراحی محیط های یادگیری با بازخورد آرام سازی برای دانش آموزان مضطرب

چکیده مقاله

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در طراحی محیط های یادگیری با بازخورد آرام سازی برای دانش آموزان دارای اضطراب آموزشی است پژوهش حاضر با رویکردی ترکیبی کیفی–کمی و با بهره گیری از روش تحلیل مضمون و پیمایش تجربی انجام شده است در مرحله نخست، با مرور ادبیات نظری و مصاحبه با متخصصان روان شناسی تربیتی و فناوری آموزشی، مولفه های کلیدی محیط های یادگیری آرام ساز استخراج شد سپس، با طراحی یک محیط یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی که قادر به تشخیص نشانه های اضطراب و ارائه بازخوردهای آرام سازی مانند پیام های همدلانه، تنظیم ریتم محتوا، و پیشنهاد تمرینات تنفسی ، تاثیر این محیط بر کاهش اضطراب و بهبود تمرکز دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گرفت مدل تحلیل پژوهش بر پایه چارچوب شناختی–عاطفی و با استفاده از شاخص های روان سنجی اضطراب تحصیلی، تعامل یادگیرنده–سیستم، و شاخص های عملکرد تحصیلی طراحی شد نتایج نشان داد که محیط های یادگیری مجهز به بازخورد آرام سازی هوشمند، به طور معناداری موجب کاهش اضطراب، افزایش احساس امنیت روانی، و بهبود مشارکت شناختی دانش آموزان شدند همچنین، تحلیل کیفی نشان داد که دانش آموزان مضطرب، بازخوردهای همدلانه و شخصی سازی شده را به عنوان عامل موثر در کاهش تنش و افزایش انگیزه یادگیری تلقی می کنند این پژوهش بر اهمیت تلفیق فناوری هوش مصنوعی با اصول روان شناسی تربیتی در طراحی محیط های یادگیری تاکید دارد و نقش معلم را به عنوان واسطه اخلاقی و تنظیم گر انسانی در تعامل با فناوری برجسته می سازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ذکریا روزبه

کارشناسی تربیت معلم آموزش وپرورش ابتدایی، آموزگار

فریبا عبدی

کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، آموزگار

زینب قائمی

لیسانس مطالعات اجتماعی، معاون اجرایی

عرشیا زارعی

کاردانی آموزش ابتدایی، فرهنگی

�وزبه، ذکریا و عبدی، فریبا و قائمی، زینب و زارعی، عرشیا،1403،هوش مصنوعی و طراحی محیط های یادگیری با بازخورد آرام سازی برای دانش آموزان مضطرب،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه