چکیده مقاله
بازی به عنوان یکی از طبیعی ترین و موثرترین راه های یادگیری کودکان، در سال های نخستین زندگی نقشی بنیادین ایفا می کند با این حال، هنگامی که کودکان وارد دوره ابتدایی می شوند، بازی اغلب به زمان های استراحت و زنگ تفریح محدود می گردد و جای خود را به آموزش مستقیم و مبتنی بر محتوای درسی می دهد Allee Herndon, Dillman Taylor, & Roberts, ۲۰۱۹ این مقاله با هدف بررسی تدریس بازی محور در دوره ابتدایی و چگونگی گذار از نظریه به عمل به روش مرور نظام مند نگاشته شده است ابتدا مبانی نظری بازی در یادگیری از دیدگاه نظریه پردازانی چون پیاژه، ویگوتسکی و فروبل مرور می شود و مفهوم «بازی به عنوان یادگیری» در تقابل با «بازی به عنوان استراحت از یادگیری» تحلیل می گردد سپس طیف رویکردهای بازی محور شامل بازی آزاد Free Play ، بازی هدایت شده Guided Play و یادگیری بازی گونه Playful Learning معرفی و تشریح می شوند Pyle & Danniels, ۲۰۱۷; Weisberg, Hirsh Pasek, & Golinkoff, ۲۰۱۳ در ادامه، یافته های پژوهش های تجربی معاصر مرور می شود: مطالعه «بازی برای یادگیری» P۴L در استرالیا نشان داد که پیاده سازی بازی محور در پایه های اول تا سوم دبستان با بهبود رفتار، مهارت های سوادآموزی و افزایش مهارت های اجتماعی دانش آموزان همراه بوده است Bird, Paterson O'Kane, & Elliott, ۲۰۲۵ همچنین مطالعه «بازی با قطعات جداشدنی» Loose Parts Play در پایه چهارم نشان داد که این رویکرد فرصت هایی برای توسعه خلاقیت، همکاری و مهارت های قرن بیست ویکم فراهم می آورد van Vliet et al , ۲۰۲۵ در بخش عمل، چالش های پیاده سازی تدریس بازی محور فشارهای برنامه درسی، کمبود آموزش معلمان، نگرش های فرهنگی و راهکارهای عملی برای معلمان و مدیران مدارس ارائه می شود نتیجه نهایی آنکه تدریس بازی محور نه یک روش منحصر به دوره پیش دبستانی، بلکه رویکردی ارزشمند برای تمام سال های ابتدایی است و با طراحی آگاهانه و حمایت معلم می تواند همزمان به اهداف یادگیری شناختی، عاطفی و اجتماعی دست یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیلی، سید علی،1404،تدریس بازی محور در دوره ابتدایی: از نظریه تا عمل،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه