چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه انسجام گروهی با کیفیت یادگیری مشارکتی در کلاس های درس دوره متوسطه اول و ارائه مدلی برای تبیین نقش واسطه ای جو روانی اجتماعی کلاس در این رابطه انجام شد روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر و دختر پایه نهم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ و معلمان آن ها بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۴۵۰ دانش آموز ۲۲۵ پسر و ۲۲۵ دختر و ۴۵ معلم که هر معلم میانگین ۱۰ دانش آموز را ارزیابی کردند انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انسجام گروهی با ۱۸ گویه و دو مولفه انسجام اجتماعی و انسجام تکلیف محور ، پرسشنامه کیفیت یادگیری مشارکتی با ۲۴ گویه و چهار مولفه تعامل مثبت، مسئولیت پذیری فردی، مهارت های همکاری و پردازش گروهی و پرسشنامه جو روانی اجتماعی کلاس با ۲۰ گویه و سه مولفه حمایت معلم، روابط همسالان و نظم و مشارکت بود که روایی و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ بین ۸۴/۰ تا ۹۲/۰ تایید شد داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند نتایج تحلیل چندگروهی نشان داد که مدل پژوهش از نظر جنسیت و نوع مدرسه دولتی و غیردولتی برازش تفاوت معناداری ندارد و الگوی روابط در هر دو گروه یکسان است بر اساس یافته ها، انسجام گروهی به عنوان یک سرمایه اجتماعی و روانی در کلاس، با ایجاد فضای مبتنی بر اعتماد، حمایت متقابل، مسئولیت پذیری و تعامل مثبت، می تواند کیفیت یادگیری مشارکتی را به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق بهبود جو روانی اجتماعی کلاس افزایش دهد و این یافته ها، بر ضرورت توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی به تقویت انسجام گروهی و جو روانی کلاس به عنوان پیش نیازهای اساسی برای موفقیت یادگیری مشارکتی تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�صیری، علیرضا و هزاریان، نسرین و اخوان، آیدا و ایمانی چمعالی، حسین،1404،رابطه انسجام گروهی باکیفیت یادگیری مشارکتی درکلاس های درس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه