چکیده مقاله
هدف از این اقدام پژوهی بررسی میزان تاثیر برنامه ریزی مشارکتی بین مدیر و آموزگاران در بهبود فرآیندهای آموزشی و افزایش رضایت مندی دانش آموزان استثنایی بود پژوهش در یکی از مدارس ویژه دانش آموزان استثنایی انجام شد که در آن نشانه هایی ازضعف در هماهنگی های آموزشی، روش های تدریس غیرفعال و نارضایتی نسبی دانش آموزان و والدین مشاهده می شد ابتدا از طریق مشاهده، مصاحبه، بررسی اسناد و پرسش نامه، داده های لازم گردآوری شد سپس با تحلیل داده ها، ریشه های مشکل شناسایی و راه حل های مختلف مورد بررسی قرار گرفت در نهایت، راه حل موقت شامل برگزاری جلسات برنامه ریزی مشترک و منظم میان مدیر و معلمان انتخاب و اجرا شد در طول اجرای این طرح، پژوهشگر به نظارت دقیق بر روند جلسات و تغییرات حاصل پرداخته و بازخوردهای معلمان، دانش آموزان و والدین را ثبت نمود نتایج حاصل نشان داد که برقراری ارتباط مشارکتی میان مدیر و معلمان منجر به افزایش انگیزه شغلی معلمان، هماهنگی بیشتر در اجرای برنامه ها، بهبود کیفیت تدریس و ارتقاء روحیه و علاقه دانش آموزان به مدرسه شده است تحلیل نهایی داده ها نشان داد که رویکرد مشارکتی در مدیریت آموزشی، تاثیر مثبت و مستقیمی بر کیفیت آموزش و فضای روانی مدرسه دارد همچنین اعتبار نتایج با روش هایی مانند مقایسه عملکرد، بازخورد افراد درگیر و بررسی تطبیقی تضمین شد در پایان، پیشنهاد می شود که این شیوه مدیریتی در سایر مدارس، به ویژه مدارس استثنایی، به عنوان الگویی کاربردی اجرا شود اقدام پژوهی حاضر نشان می دهد که با مشارکت واقعی میان ارکان مدرسه می توان تحولی مثبت در نظام آموزش به ویژه برای دانش آموزان با نیازهای خاص ایجاد کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نواصری، هیام و امیری، شهلا،1403،بررسی تاثیر برنامه ریزی مشارکتی بین مدیر و آموزگار بر بهبود فرآیند های آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه