چکیده مقاله
این تحقیق به بررسی تاثیر روابط عاطفی بین معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد روابط عاطفی مثبت و حمایت گرانه در محیط آموزشی به عنوان عاملی کلیدی در ایجاد انگیزه، افزایش مشارکت و بهبود عملکرد تحصیلی شناخته می شوند هدف اصلی این پژوهش، تبیین چگونگی و میزان تاثیر این روابط بر ابعاد مختلف پیشرفت تحصیلی از جمله نمرات درسی، علاقه مندی به یادگیری و حضور فعال در کلاس درس است روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی بود که با استفاده از ابزارهای پرسشنامه و داده های عملکرد تحصیلی دانش آموزان اطلاعات لازم جمع آوری شد جامعه آماری شامل دانش آموزان مقاطع متوسطه بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند یافته های اولیه نشان دهنده همبستگی مثبت و معناداری بین کیفیت روابط عاطفی معلم و دانش آموز و سطح پیشرفت تحصیلی است نتایج تحلیل ها حاکی از آن بود که دانش آموزانی که روابط گرم تر و حمایت گرانه تری با معلمان خود دارند، معمولا انگیزه درونی بالاتری برای یادگیری داشته و در نهایت به موفقیت های تحصیلی بیشتری دست می یابند همچنین مشخص شد که درک دانش آموز از همدلی و در دسترس بودن معلم، نقش مهمی در شکل گیری این روابط مثبت ایفا می کند این پژوهش بر ضرورت توجه بیشتر به ابعاد عاطفی و روانی در محیط های آموزشی تاکید دارد و پیشنهاداتی برای بهبود کیفیت تعاملات معلم و دانش آموز ارائه می دهد که می تواند منجر به ارتقای سطح آموزش و پرورش در کشور شود
کلیدواژهها
نویسندگان
حمید جان بزرگی
کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تهران
شیوه ارجاع
�ان بزرگی، حمید،1403،بررسی تاثیر روابط عاطفی بین معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه