چکیده مقاله
هدف این پژوهش، بررسی تاثیر روابط عاطفی بین معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است روابط عاطفی مثبت و سازنده میان معلم و دانش آموز، به عنوان یک عامل کلیدی در محیط آموزشی، می تواند نقش بسزایی در ارتقای عملکرد تحصیلی ایفا کند این تحقیق با رویکرد توصیفی تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف این روابط، از جمله حمایت عاطفی، احترام متقابل، اعتماد و همدلی می پردازد و چگونگی تاثیرگذاری هر یک از این مولفه ها را بر انگیزه، خودکارآمدی، تعهد به یادگیری و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تحلیل می کند یافته های پژوهش نشان می دهد که روابط عاطفی گرم و حمایتگر، با ایجاد احساس امنیت روانی و تعلق خاطر در دانش آموزان، می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی، افزایش مشارکت فعال در کلاس درس و تقویت پشتکار در مواجهه با چالش های آموزشی منجر شود در مقابل، روابط سرد یا منفی، می تواند به دلسردی، بی تفاوتی و افت عملکرد تحصیلی دامن بزند این پژوهش بر اهمیت توسعه مهارت های ارتباطی و عاطفی معلمان و ایجاد فضایی سرشار از اعتماد و احترام در کلاس درس تاکید دارد تا بستر مناسبی برای رشد همه جانبه و پیشرفت تحصیلی پایدار دانش آموزان فراهم آید نتایج این مطالعه می تواند راهکارهای عملی برای بهبود تعاملات معلم دانش آموز و ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری ارائه دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�پاهی، حلیمه و پیام، راضیه و سالارنژاد، صفیه و رضازهی، مریم،1403،بررسی تاثیر روابط عاطفی بین معلم و دانش آموز بر؛ پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه