چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی تاثیر روابط عاطفی بین معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد رابطه عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز، فراتر از تعاملات صرفا آموزشی، می تواند بستری امن و حمایتی برای یادگیری فراهم آورد در این مطالعه، نقش متغیرهایی چون احساس تعلق، انگیزه درونی، و کاهش استرس ناشی از رابطه حمایتی معلم مورد بررسی قرار می گیرد نتایج نشان می دهد که هرچه ارتباط معلم و دانش آموز بر پایه همدلی، احترام متقابل، و حمایت عاطفی بنا نهاده شود، دانش آموزان احساس امنیت بیشتری در محیط آموزشی کرده، اعتماد به نفسشان افزایش یافته و به تبع آن، تمایل بیشتری به مشارکت در فعالیت های کلاسی و تلاش برای یادگیری پیدا می کنند این روابط عاطفی سازنده، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود، بلکه بر رشد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان نیز اثرات مثبتی دارد و آنها را برای چالش های آتی زندگی آماده می سازد در مقابل، روابط سرد یا منفی می تواند به دلسردی، کاهش مشارکت و در نهایت افت تحصیلی بینجامد این پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان و سرمایه گذاری بر ایجاد فضایی عاطفی و حمایت گر در مدارس تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کرد سنگانی پور، مهین و سهرابی، نجم الدین و نصیری دیزجی، الناز و فرهمند، عارف،1403،بررسی تاثیر روابط عاطفی معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه