چکیده مقاله
یادگیری زبان انگلیسی به عنوان یکی از مهارت های ضروری قرن بیست ویکم، در مدارس با چالش های متعددی مواجه است روش های سنتی آموزش زبان اغلب بر حفظ واژگان و قواعد دستوری تمرکز دارند و کمتر به مهارت های شنیداری، گفتاری و کاربرد واقعی زبان توجه می کنند این محدودیت ها می تواند باعث کاهش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس شود و یادگیری زبان را سطحی و مکانیکی سازد فیلم به عنوان منبع تصویری و شنیداری، دانش آموزان را در موقعیت های واقعی و شبیه سازی شده زبان قرار می دهد و مهارت های شنیداری، گفتاری و درک مطلب آن ها را تقویت می کند موسیقی نیز با ساختار آهنگین و ریتمیک خود، به بهبود تلفظ، حافظه واژگان و یادگیری عبارات روزمره کمک می کند و فرآیند یادگیری را از حالت خشک و مکانیکی خارج می سازد ترکیب این منابع با فعالیت های هدفمند در کلاس، تجربه ای فعال و مشارکتی از یادگیری ایجاد می کند که بر جنبه های شناختی، انگیزشی و اجتماعی دانش آموزان اثرگذار است استفاده منظم و هدفمند از فیلم و موسیقی، بهبود قابل توجهی در مهارت های شنیداری و گفتاری، افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان و توسعه مهارت های فرهنگی و تفکر انتقادی ایجاد کرده است منابع پویا می توانند جایگاه مهمی در فرآیند یاددهی یادگیری زبان انگلیسی داشته باشند و آموزش را جذاب تر، موثرتر و معنادارتر کنند این پژوهش پیشنهاد می کند که معلمان با بهره گیری هدفمند از فیلم و موسیقی و طراحی فعالیت های تعاملی، محیط یادگیری فعال و چندحسی ایجاد کنند و برنامه ریزان آموزشی نیز با فراهم کردن زیرساخت های مناسب، امکان استفاده از این منابع را در مدارس گسترش دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رقی خواه دیلمقانی، محسن،1403،بررسی تاثیر فیلم و موسیقی به عنوان منابع پویا در آموزش زبان انگلیسی در فضای مدرسه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه