چکیده مقاله
هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مدل های تدریس مشارکتی و پویایی آموزشی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان است در دهه های اخیر، تغییر پارادایم از آموزش معلم محور به دانش آموزمحور، اهمیت روش های فعال تدریس را دوچندان ساخته است تدریس مشارکتی که بر تعامل و همکاری دانش آموزان در فرآیند یادگیری تاکید دارد، بستری را برای درک عمیق تر مفاهیم، افزایش مهارت های تفکر انتقادی، و بهبود توانایی حل مسئله فراهم می کند پویایی آموزشی نیز به مجموعه عوامل و فرآیندهایی اشاره دارد که بر تعاملات درون کلاسی، انگیزه دانش آموزان، و فضای کلی یادگیری تاثیر می گذارند این پژوهش با بررسی ادبیات موجود و تحلیل داده های مرتبط، به دنبال تبیین چگونگی تاثیرگذاری این دو عامل بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مقاطع مختلف آموزشی است یافته های اولیه نشان می دهد که بکارگیری روش های تدریس مشارکتی و ایجاد فضایی پویا و حمایتی در کلاس درس، می تواند به طور معناداری به افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت خودکارآمدی تحصیلی، و در نهایت بهبود عملکرد آنان منجر شود این مطالعه، اهمیت توجه به ابعاد اجتماعی و روانشناختی یادگیری را برجسته می سازد و پیشنهاداتی را برای طراحان برنامه درسی و معلمان ارائه می دهد تا با بهره گیری از این مدل ها، محیط های یادگیری اثربخش تری را ایجاد کنند این رویکرد به ویژه در راستای تربیت نسلی خلاق، مسئولیت پذیر، و توانمند در حل مسائل پیچیده جامعه امروزی حائز اهمیت است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کلشی پور چیر، گلاویژ و کرد سنگانی پور، مهین و پایه دار، زهرا و عزیزی، اقبال،1403،بررسی تاثیر مدل های تدریس مشارکتی و پویایی آموزشی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه